mormon.org ทั่วโลก
ผู้คนของเรา
ค่านิยมของเรา
ความเชื่อของเรา
เยี่ยมชมเรา
FAQ
.

สวัสดี ฉัน Leilani

  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani
  • Leilani Rorani

เกี่ยวกับฉัน

ดิฉันเติบโตมากับความเชื่อที่ว่าดิฉันสามารถบรรลุทุกเป้าหมายได้ พ่อแม่ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าแม้เราจะไม่มีเงินมากมายแต่เราก็สามารถประสบความสำเร็จในชีวิตได้ พวกท่านมอบความภาคภูมิใจในตนเองและการมองโลกในแง่ดีแก่ดิฉัน พี่น้องสามคนของดิฉันเป็นต้นแบบเริ่มแรกของดิฉัน พวกเขาจะได้รางวัลที่หนึ่ง ที่สอง หรือที่สามในการแข่งขันกีฬาและการแข่งว่ายน้ำที่โรงเรียน หรือไม่ก็ได้รับเลือกให้อยู่ในทีมกีฬาที่ดีที่สุดของโรงเรียน ดิฉันรักสิ่งเหล่านี้ในตัวพวกเขา และอยากจะเป็นเหมือนพวกเขา ที่โรงเรียนดิฉันมีเพื่อนค่อนข้างเก่งหลายคนที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในด้านการศึกษาและกีฬา เช่นคณิตศาสตร์ ศิลปะ กีฬาขี่ม้า กระโดดน้ำ และว่ายน้ำ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดสรรเวลาเรียนและกีฬา แต่เมื่อใดที่เรารู้สึกว่ามันหนักเราก็จะคอยให้กำลังใจกันและกันเสมอ ดิฉันเริ่มเล่นสควอซตอนอายุ 10 ขวบ และยังจำตอนนั่งอยู่ที่โต๊ะในครัวกับคุณพ่อพร้อม ๆ กับวาดผังที่จะเป็นนักเล่นสควอซมือหนึ่งของโลกให้ได้ ท่านสอนวิธีการตั้งเป้าหมายที่ชัดเจนพร้อมกับวิธีการวัดความสำเร็จอย่างชัดเจน ท่านเชื่อในตัวดิฉันและช่วยให้ดิฉันเชื่อในตัวเอง คุณพ่อของดิฉันเป็นโค้ชที่โหดคนหนึ่งและบ่อยครั้งที่คนอื่นจะบอกว่าโหดเกินไป แต่ท่านรู้ว่าหากต้องการมีโอกาสแข่งกับนักกีฬาที่เก่งที่สุดแล้ว ดิฉันก็ต้องฝึกเหมือนนักกีฬาที่เก่งที่สุดตั้งแต่ยังอายุน้อย และท่านก็ทำถูก! 15 ปีต่อมาดิฉันกลายเป็นมือหนึ่งของโลก ดิฉันเป็นหนี้คุณพ่อคุณแม่ต่อความสำเร็จทุกอย่างในกีฬาสควอซ วันนี้ดิฉันเป็นภรรยาและแม่ของลูกสี่คน และกำลังศึกษาต่อในคณะวิทยาศาสตร์กายภาพ เอกการกีฬาและออกกำลังกาย

เหตุใดฉันจึงเป็นมอรมอน

เรามีพระกิตติคุณอยู่ในครอบครัวเป็นเวลาหลายชั่วอายุคน ตัวอย่างเช่นทวดของทวดของทวดของทวดดิฉันเป็นหัวหน้าเผ่าเมารี นอร์ทแลนด์คนแรกที่ได้รับบัพติศมาเข้ามาเป็นสมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย คุณปู่ของดิฉันจะส่งพัสดุขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยผลไม้และผักต่าง ๆ จากไร่สวนของท่านในคาวาคาวา (ไกลไปทางตอนเหนือ) ไปให้ผู้สอนศาสนาที่กำลังทำงานสร้างพระวิหารนิวซีแลนด์ในแฮมิลตันช่วงปี 1950 เป็นประจำ สมัยที่คุณพ่อคุณแม่เป็นวัยรุ่นพวกเขาเรียนที่วิทยาลัยของศาสนจักรซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมปลายของมอรมอน พวกท่านพบกันและในที่สุดก็แต่งงานกัน ดิฉันและพี่น้องรับบัพติศมาและยืนยันเป็นสมาชิกศาสนจักรเมื่อดิฉันอายุ 10 ขวบ ไม่กี่ปีต่อมาดิฉันเจริญรอยตามคุณพ่อคุณแม่และเข้าเรียนที่วิทยาลัยของศาสนจักรจนเรียนจบในปี 1991 หลังจากนั้นชีวิตก็เริ่มไม่เป็นรูปเป็นร่าง เพราะอะไรไม่ทราบที่ทำให้ดิฉันคิดว่าการรักษาพระบัญญัติเป็นการจำกัดเสรีภาพและชีวิตจะดีกว่าหากไม่อยู่ในศาสนจักร จากนั้นระหว่างอายุ 18 ถึง 25 ปีดิฉันจึงไม่ไปโบสถ์ ทุ่มเทพลังงานและเวลาทั้งหมดให้ได้เป็นนักสควอซมือหนึ่งของโลก โดยเชื่อว่าการบรรลุเป้าหมายนี้จะนำความสุขและความร่ำรวยที่สุดมาให้ ดังนั้นตลอดเวลาเจ็ดปีดิฉันจึงฝึกหนักมากและไต่เต้าขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดแต่กลับพบว่าไต่ผิดบันได! ดิฉันเพิ่งจะชนะการแข็งขันบริติชโอเพ่น ชีวิตเหมือนอยู่ในความฝัน แต่แทนที่จะมีความสุขดิฉันกลับรู้สึกเศร้าและรู้สึกไม่พอใจ แม้ว่าดิฉันจะมีทุกสิ่งทุกอย่างแต่กลับรู้สึกว่าไม่มีอะไรเลย แปลกแต่จริง ความรู้สึกเหล่านี้นำพาให้ดิฉันกลับเข้ามาสู่ศาสนจักร ดิฉันจะไม่มีวันลืมวันแรกที่เดินกลับเข้ามาผ่านทางประตูโบสถ์ แม้จะรู้สึกกลัวและไม่รู้จักใครเลย แต่รู้สึกตื้นตันที่ได้กลับมาบ้านอีกครั้ง เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี ที่ดิฉันมีความสุขในใจ นับจากวันนั้นดิฉันตัดสินใจว่าจะดำเนินชีวิตตามวิถีทางที่จะค้ำจุนจิตวิญญาณของดิฉัน และนั่นเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ปี 2000

วิธีที่ฉันดำเนินชีวิตตามความเชื่อ

วันนี้ดิฉันเป็นผู้นำศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้าที่วอร์ด ซึ่งแปลว่าดิฉันวางแผนกิจกรรมต่าง ๆ สำหรับเด็กปฐมวัยเพื่อช่วยพวกเขาให้บรรลุเป้าหมาย 24 ประการในระยะเวลาสี่ปี ซึ่งเกี่ยวข้องกับการ “รับใช้ผู้อื่น” “การพัฒนาพรสวรรค์” และ “การเรียนรู้และดำเนินชีวิตตามพระกิตติคุณ” ดิฉันวางมือจากการเป็นนักกีฬาสควอซมืออาชีพเมื่อปี 2002 หลังจากแต่งงานกับสามีในพระวิหารนิวซีแลนด์ ตอนนี้เรามีลูกที่น่ารักสี่คน ดิฉันยังรักการเล่นสควอซเพียงแต่ไม่ได้เล่นเพื่อการแข่งขันอีกต่อไปสืบเนื่องจากพันธสัญญาของดิฉันที่จะรักษาวันสะบาโตให้ศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าชีวิตของดิฉันจะมุ่งเน้นไปที่การเลี้ยงดูครอบครัวใหม่ของเราเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ยังหาเวลาพิเศษเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อสนับสนุนโครงการในชุมชนที่ดิฉันหลงใหล ตัวอย่างเช่นโครงการบำบัดภาวะซึมเศร้าแห่งชาติ ประเทศนิวซีแลนด์ (สืบเนื่องจากประสบการณ์ส่วนตัวกับภาวะซึมเศร้าหลังคลอด) และเป็นทูตให้แก่การรณรงค์การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ประเทศนิวซีแลนด์ปี 2010/2011