mormon.org ทั่วโลก
ผู้คนของเรา
ค่านิยมของเรา
ความเชื่อของเรา
เยี่ยมชมเรา
FAQ
.

สวัสดี ฉัน 玉屋 晃生 (Tamaya Kosei)

  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya
  • Kosei Tamaya

เกี่ยวกับฉัน

ปัจจุบันนี้ผมอาศัยอยู่ในเมืองอุจิ เกียวโต ใกล้เขตมรดกโลก วิหารเบียวโดอินและศาลเจ้าอุจิกะมิ และอุจิคือสถานที่จริงของเรื่องเก็นจิ โมะโนะกะตะริ ซึ่งเขียนโดยชิคิบุ มุราซากิ นักเขียนนวนิยายหญิงผู้มีชื่อเสียงคนแรก ปัจจุบันนี้ผมทำงานสร้างสรรค์ ในฐานะช่างปั้นหม้อท่ามกลางความสวยงามของฤดูกาลทั้งสี่แต่ละฤดู ผมเคยสอนในฐานะอาจารย์วิชาเซรามิกในประเทศไทยที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและในสหรัฐที่มหาวิทยาลัยบริคัม ยังก์ ปัจจุบันผมสอนวิชาปั้นหม้อในสตูดิโอที่บ้านตนเองโดยพัฒนาฝีมือผู้พิการเพื่อช่วยให้พวกเขาพึ่งพาตนเองได้ ผมจัดนิทรรศการงานปั้นหม้อในสถานที่หลายแห่ง ในที่ๆ ผมสอนและในที่ๆ ผมได้รับอิทธิพลจากผู้คนมากมายที่ได้พบด้วย ผมชอบกีฬา อ่านหนังสือ ไปนิทรรศการศิลปะ ท่องเที่ยวเพื่อความเพลิดเพลินและทำอาหาร ช่วงเวลาที่ผมรู้สึกอิ่มเอิบใจที่สุดคือช่วงเวลาที่ได้อยู่กับครอบครัว

เหตุใดฉันจึงเป็นมอรมอน

พันธสัญญาเดิม ปัญญาจารย์ 3:11 “พระ‌องค์​ทรง​กระ‍ทำ​ให้​สรรพ‍สิ่ง​งด‌งาม​ตาม​วาระ​ของ​มัน พระ‌องค์​ทรง​บรรจุ​นิ‍รันดร์​กาล​ไว้​ใน​จิต‌ใจ​มนุษย์​ด้วย แต่​มนุษย์​ยัง​ค้น​ไม่​พบ​ว่า พระ‌เจ้า​ทรง​กระ‍ทำ​อะไร​ไว้​ตั้ง‌แต่​ปฐม‍กาล​จน​กาล​สุด​ท้าย” ผมอ่านพระคัมภีร์และสวดอ้อนวอนตามลำพังและกับครอบครัวทุกวัน และในวันอาทิตย์ผมไปโบสถ์เพื่อนมัสการและรับใช้ผู้อื่น ทุกสิ่งคือพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า—เวลาสนุกสนาน เวลายากลำบาก ช่วงเวลาที่ดี และช่วงเวลาที่ไม่ดี และทุกช่วงเวลาสวยงาม ประธานมอนสัน ศาสดาพยากรณ์ที่มีชีวิตของศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้ายกล่าวไว้ว่า “จงแสวงหาการนำทางจากสวรรค์วันละครั้ง อย่ากังวลกับอนาคต จงอยู่กับปัจจุบัน เราแต่ละคนแน่วแน่เพียงหนึ่งวันได้—จากนั้นก็อีกหนึ่งวัน และอีกหนึ่งวันหลังจากนั้น—จนกว่าเราได้ดำเนินชีวิตตามการนำทางของพระวิญญาณ ใกล้ชิดพระเจ้าทั้งชีวิต ประกอบคุณงามความดีและความชอบธรรมทั้งชีวิต”

วิธีที่ฉันดำเนินชีวิตตามความเชื่อ

คำพูดที่ผมโปรดปรานคือ “พบพาน (กับผู้อื่น) พาชีวีทวีค่า จรจากพาชีวีมีความหมาย” ในฐานะสมาชิกของศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย ผมมีโอกาสสัมผัสชีวิตผู้คนมากมาย แม้ขณะนี้ผมก็มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนหลากหลาย โอกาสที่จะให้คุณค่าและช่วยเหลือกันมีมากขึ้นเท่าใด คุณค่าและความหมายของชีวิตเราก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น ขณะผมมุ่งมั่นเรียนรู้การทำให้พระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์เป็นหนึ่งเดียวกับการดำเนินชีวิต ผมสามารถสำนึกรู้ถึงการดำเนินชีวิตของตนเองได้อย่างแท้จริง