mormon.org ทั่วโลก
ผู้คนของเรา
ค่านิยมของเรา
ความเชื่อของเรา
เยี่ยมชมเรา
FAQ
.

สวัสดี ฉัน Brian

  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik
  • Brian Kershinik

เกี่ยวกับฉัน

ผมเป็นจิตรกร ส่วนใหญ่ผมวาดภาพคนแต่ไม่ใช่ภาพเหมือน ค่อนไปทางภาพวาดสมัยใหม่เกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ ผมรักครอบครัว ผมรักงานของผม ผมรักดนตรีและชอบท่องเที่ยว ผมรักสุนัข ผมชอบอาหาร (โดยเฉพาะอาหารไทย--ผมเคยอาศัยอยู่ที่กรุงเทพฯเป็นเวลา 5 ปีสมัยเด็ก) ผมมีเพื่อนที่ดีมาก ขอบอกว่าดีมาก ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะอยู่กับผม แต่ครอบครัวกับเพื่อนๆ รักผมและผมรักพวกเขา นั่นเป็นสิ่งที่ดี

เหตุใดฉันจึงเป็นมอรมอน

แม้ว่าผมจะพบแนวคิดดีๆ และเป็นความจริงในทุกศาสนาที่ผมเคยศึกษามา แต่ผมกลับตระหนักว่ามีงานไถ่สำคัญยิ่งอย่างหนึ่งที่กำลังดำเนินไปข้างหน้าในมือของวิสุทธิชนยุคสุดท้ายภายใต้การกำกับดูแลของพระผู้เป็นเจ้า แม้ว่าศาสนจักรกับสมาชิกจะไม่มีใครทางพร้อม แต่ผมเชื่อมั่นว่างานนี้เป็นความจริงและจำเป็น และผมได้รับเรียกด้วยความยินดีที่จะมีส่วนในงานนี้ ผมเชื่อว่าพระเยซูทรงเป็นผู้กำกับดูแลงานนี้ในวิธีที่พิเศษและมีประสิทธิภาพ ผมได้รู้จักพระองค์และสัมผัสถึงอิทธิพลของพระองค์เมื่อผมทำงานรับใช้ของพระองค์ อ่านพระคัมภีร์ หรือร่วมศาสนพิธีอย่างแข็งขัน

เรื่องราวส่วนตัว

พรใดมาจากศรัทธาของท่านในพระเยซูคริสต์

ผมเชื่อในพระเยซูคริสต์ ว่าพระชนม์ชีพและการชดใช้ของพระองค์ได้มอบชีวิตที่ดีขึ้นให้ผมในโลกนี้และชีวิตนิรันดร์ในโลกที่จะมาถึง ซึ่งที่นั่นผมจะเป็นที่ต้องการและมีประโยชน์ ความสุขของผมจะสมบูรณ์และเพิ่มพูน แม้ว่าผมจะไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงความทุกข์ทรมานที่พระองค์ต้องทนเพื่อเราในการชดใช้ แต่ผมมีศรัทธาในความจริงเหล่านี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่จูงใจให้ผมทำความดี เป็นคนที่ดีขึ้น มีส่วนร่วมในงานแห่งความรักและการรับใช้ของพระองค์อย่างสุดความสามารถ ตลอดจนงานขยายการไถ่ของพระองค์ ศรัทธานี้ทำให้ผมเป็นสามี บิดา และเพื่อนที่ดีขึ้น ผมยังต้องพัฒนาอีกมากในทุกๆ ด้าน แต่ผมมั่นใจในพลังอำนาจและพระคุณของพระองค์ ในความเบิกบานที่พระองค์มีต่อความดีงาม และในความเชื่อมั่นที่พระองค์ทรงมีในตัวผม

วิธีที่ฉันดำเนินชีวิตตามความเชื่อ

ศรัทธาคือการดำเนินชีวิต ถ้าศรัทธาไม่นำไปสู่การกระทำ นั่นย่อมไม่ใช่ศรัทธา ผมหวังว่าศรัทธาจะชักนำผมในทุกสิ่งที่ผมทำ ไม่ว่าจะเป็นการทำงาน การเล่น ความสุข และกิจวัตรประจำวันใดๆ ก็ตาม ไม่รวมถึงการนมัสการ ทั้งประเภทที่กระทำด้วยใจมุ่งหมาย (การสวดอ้อนวอน การร้องเพลง การศึกษา การทำสมาธิ) และประเภทที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญอย่างไม่คาดคิดมาก่อน (เช่น จู่ๆ ก็ได้รับการช่วยให้พ้นจากอันตรายหรือความน่าอับอาย หรืออยู่ดีๆ ก็รู้ตัวว่าบางอย่างหรือบางคนสวยงามเกินคำบรรยาย หรือรู้ได้เองโดยทันใดนั้นถึงคุณธรรมหรือเจตนาของตนเองว่าผมกำลังเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นพระประสงค์ของพระผู้เป็นเจ้า) ผมคิดว่าการนมัสการประเภทแรกเตรียมผมให้พร้อมรับและสังเกตเห็นประเภทที่สอง