mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Юлия (Yulia)

  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya
  • Yulia Dobrovolskaya

Over mij

Ik hou van koken, tafeltennis en zwemmen. Ik hou van aquarelleren en borduren. Ik leer vreemde talen. Ik componeer muziek. Ik ben moeder van drie kinderen. Ik heb een conservatoriumdiploma. Momenteel ben ik dirigente van een jongerenband. Ze zijn geweldige muzikanten. Als ik met hen samenwerk, krijg ik inspiratie en voel ik me gelukkig. Mijn hele leven draait om muziek. Het is mijn laboratorium van creativiteit. Muzikanten zijn mijn vrienden en we begrijpen elkaar. Het kost moeite, maar het brengt me veel vreugde. Ik hou van kinderen. Ze zijn verschillend, maar erg actief, nieuwsgierig en vastberaden. Ze leren heel graag nieuwe dingen over de wereld. Samen spelen en leren we. Als kinderen geïnteresseerd zijn en plezier hebben, kunnen ze ontelbare dingen ontdekken, overwinnen en bereiken. Ik vind het leuk om vooruitgang te maken en mijn ziel aan het werk te zetten.

Waarom ik mormoon ben

Ik heb van mijn voorouders een rijk erfgoed van geloof. Bij het bestuderen van mijn familiegeschiedenis kwam ik erachter wie ze waren, wat ze deden, wie hun vrienden waren, en welke reputatie ze hadden. Ik voelde me echt gelukkig toen ik ontdekte dat ik afstam van edele, goede gezinnen met hoge morele normen. Toen ik de verhalen over mijn voorouders opschreef, zag ik dat bepaalde karaktertrekken, die erg belangrijk voor me zijn, van generatie op generatie doorgegeven zijn. Ik kwam erachter dat het evangelie ons sterk beïnvloedt. Het is geen waarborg voor een zorgeloos leven zonder ziekte, werkloosheid, vijandschap van bepaalde groepen enzovoort. Maar als ik het evangelie naleef, krijg ik de kracht om mijn problemen te overwinnen, om moeilijke en onbegrijpelijke zaken te aanvaarden en er gelegenheden tot persoonlijke groei in te zien. Ik weet wie ik ben. Ik ben een dochter van God. En ik vertrouw mijn leven aan Hem toe. Het is geen blind vertrouwen, maar ik overleg mijn beslissingen met Hem. Ik vraag niets aan God waar ik zelf mijn tijd en energie niet aan wil toewijden. Ik beschouw mijn leven en dat van mijn gezinsleden als een waardevol geschenk; ik koester het en wil er alleen dingen mee doen die de moeite waard zijn om te onthouden. Ik wil na vele jaren zonder spijt kunnen terugkijken op mijn leven, mijn prestaties evalueren, tevreden zijn en zien dat het niet tevergeefs is geweest. Ik heb God lief. De kerk heeft ons gezin door de moeilijke periodes van ons leven geholpen. Ze is ons nog steeds tot steun. In deze kerk vond ik de prachtige en waardevolle waarheid dat gezinnen eeuwig kunnen zijn. Dat is geweldig om te weten, maar wij zijn wel verantwoordelijk voor onze eeuwigheid!

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik had een van de mooiste ervaringen van mijn leven als christen in mijn geboortestad. Ik moest een comité oprichten om de gemeentelijke overheid vrijwillig te helpen met het onderhoud van parken en andere recreatiegebieden. Dat was nieuw voor me. Het gaf me de gelegenheid om de mensen om ons heen te vertellen over de hoge morele normen die we in ons gezin en als leden van de kerk hebben, en om hun duidelijk te maken dat we christenen zijn, door onze naasten te dienen zoals de Heer ons gevraagd heeft. We vonden de juiste woorden, spraken met ambtenaren en legden datums vast voor gezamenlijke projecten met onze leden. Wat was het geweldig om al die gezinnen te zien, jong en oud verenigd in dienstverlening aan hun woonplaats. We hadden het goed georganiseerd en werkten met plezier. We kregen voortdurend positieve reacties omdat een deel van de stad er schoner en mooier door werd. Iedereen was blij met het resultaat! Ik heb lesgegeven aan de jongevrouwen in onze wijk. Ze hebben allemaal andere persoonlijkheden en zijn verschillend opgevoed. Ze zijn misschien nog jong, maar ze hebben al heel wat levenservaring. Het is prachtig om te zien hoe de raad die ze in de lessen krijgen hun meer eigenwaarde geeft en dat ze hun eigen karakter meer waarderen. De meisjes leren om van hun familieleden te houden en thuis gelukkig te zijn. Ze ontwikkelen hun talenten en denken diep na over hun doelen en prioriteiten. Ze ontwikkelen de kracht om zich in hun jeugd verre te houden van drugs, alcohol, tabak, pornografie, vulgair taalgebruik en van overmatig gebruik van sociale media. Ze kleden zich fatsoenlijk, luisteren naar opbouwende muziek en geven het goede voorbeeld aan hun leeftijdsgenoten. Ik ben trots op het succes dat zij behalen en bewonder hun levenslust, vriendschap en zelfvertrouwen. Die meisjes kunnen heel wat bereiken in hun gezin en de maatschappij.