mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Wilfried

  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller
  • Wilfried Möller

Over mij

Ik ben in 1938 geboren en heb mijn vader eigenlijk pas op achtjarige leeftijd leren kennen, toen de oorlog voorbij was. Na de middelbare school heb ik Engels, Latijn en aardrijkskunde gestudeerd, waarna ik op middelbare scholen in Münster, Bochum, Londen en Lawrence (Kansas, VS) heb lesgegeven. Van 1965 tot 2000 ben ik als leerkracht, als onderwijsdeskundige voor leerkrachten Engels en als schoolhoofd werkzaam geweest. Sinds 1964 ben ik gelukkig getrouwd. Ik heb twee kinderen en zes kleinkinderen. Ik hou van muziek, dansen, literatuur, geschiedenis, godsdienst, reizen en wandelen.

Waarom ik mormoon ben

Als student zat het me dwars dat er zoveel christelijke kerken waren. Ik kwam tot de conclusie dat het niet mogelijk was om door de inspanningen van de mens de eenheid van Christus te bereiken. Dat kan alleen door de herstelling van de kerk van Christus en Gods gezag bereikt worden. Dus ben ik in 1961, na lang peinzen en veel bidden, lid geworden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ik zag in dat deze kerk de oorspronkelijke leringen van Christus verkondigde en dezelfde organisatie als de oorspronkelijk kerk had: Man en vrouw zijn gelijkwaardig. Priesterschapsleiders mogen trouwen en worden niet betaald. Ze zijn onafhankelijk. Baby’s zijn rein en onschuldig, en hoeven niet gedoopt te worden. Alle mensen zijn kinderen van God, ongeacht hun leeftijd, ras, afkomst, land, godsdienst, opleiding of beroep. Een gezond gezin is de kern van een gezonde samenleving.

Hoe ik mijn geloof naleef

In 1961 liet ik me in Münster dopen en leerde ik mijn huidige vrouw, Dagmar, uit de wijk Osnabrück, kennen. Vanaf het begin waren we het eens hoe we ons leven zouden leiden. We werkten allebei hard in ons gezin, onze loopbaan, de kerk en de samenleving. Ik ben in de kerk werkzaam geweest als scoutleider, leerkracht, predikant en wijkleider (bisschop) — dat ben ik nog steeds. En op regionaal niveau ben ik raadgever, vertaler en tolk geweest. Ik vind het niet moeilijk om alle mensen om me heen, in mijn privéleven en op mijn werk, als broeders en zusters — als kinderen van God — te beschouwen, en ze met respect te behandelen. Omdat de kerk ons leert ‘Heb uw naaste lief als uzelf’, heb ik altijd geprobeerd om mijn lichaam en geest gezond te houden en mijn talenten te ontwikkelen, zodat ik zowel op mijn werk als in mijn vrijwilligerswerk anderen beter kan dienen. Een ander beginsel van de kerk dat me motiveert, luidt: ‘Ware godsdienst bestaat uit dienstbaarheid aan onze medemens.’ De houding en handelingen in dit verband, die worden gesteund en getoond door liefdevolle kerkleiders die het voorbeeld van Christus volgen, hebben mij en mijn vrouw een voldaan en gelukkig gevoel gegeven. Ondanks ziekte, verlies en mislukking zijn we dankbaar voor de kansen die we hebben gekregen.