mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Ruth

  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise
  • Ruth Wise

Over mij

Ik kom uit Bolivia. I woon nu negen jaar in de Verenigde Staten. Ik ben gehuwd en heb vier kinderen. Mijn eerste dochter, Hannah, is vlak na haar geboorte overleden. Ik heb tandheelkunde gestudeerd aan de University of Minnesota en ik woon nu vlak buiten Washington DC.

Waarom ik mormoon ben

Ik ben op zeventienjarige leeftijd in La Paz (Bolivia) lid van de kerk geworden toen een schoolvriendin vroeg of ik met haar mee naar de kerk wilde gaan. Ik had altijd al in God geloofd, maar ik vond dat ik meer over Hem moest leren. Ik had ook sterk het gevoel dat ik speciaal was, dat ik iets bijzonders had, net als iedereen iets bijzonders heeft. Toen ik die eerste keer naar de mormoonse kerk ging, zei de zondagsschoolleerkracht van mijn vriendin dat wij als dochters van God goddelijk potentieel hebben, en dat we door het offer van Christus meer op onze Vader in de hemel kunnen gaan lijken. Dat kwam overeen met wat ik in mijn hart al geloofde, en ik wist dat het waar was. Er was nog iets waardoor ik tot deze godsdienst werd aangetrokken. In de Bijbel staat: ‘Aan hun vruchten zult gij hen kennen.’ De mensen die ik in de kerk leerde kennen, waren vriendelijk, liefdevol en bereid om te helpen. Ik voelde me ertoe aangetrokken. Ik wilde graag deel uitmaken van deze groep mensen die zoveel goede eigenschappen hadden. Mijn hele leven had ik geprobeerd om me aan de hand van de beste invloeden om me heen te gedragen, en nu had ik iets gevonden wat volmaakt was.

Persoonlijke verhalen

Wat doet u om uw gezin te versterken en succesvol te maken?

Mijn man en ik hebben enkele jaren geleden wat doelstellingen opgeschreven. Aan de hand daarvan hebben we een plan gemaakt voor ons gezin nu en in de toekomst. We doen het stap voor stap en we vinden kracht in de fundamentele beginselen, zoals gebed en Schriftstudie. We gaan iedere zondag naar de kerk, waar we aan het avondmaal deelnemen (te vergelijken met de communie). We leggen aan onze kinderen uit waarom het avondmaal en de kerk zo belangrijk voor ons zijn. We doen ook ons best om iedere week een avond voor het gezin vrij te houden, die in de mormoonse kerk de gezinsavond wordt genoemd. Iedere week geven mijn man of ik een korte les over het evangelie, waarna we meestal een spel spelen. Soms denken we dat de kinderen niet luisteren, maar later noemen ze iets uit een les en beseffen we dat ze er toch iets van hebben opgestoken. Maar bovenal proberen we een goed voorbeeld te geven. Als onze kinderen zien dat wij anderen helpen, willen zij elkaar helpen. Kinderen imiteren altijd hun ouders. Naast de gezinsavond hebben we soms een ‘leidersvergadering’ waarin mijn man en ik over de gezinsbehoeften praten (financieel, educatief, lichamelijk, geestelijk enz.). Soms voelen we ons overweldigd, maar we proberen ideeën te bedenken waarmee we onze doelen kunnen bereiken. In deze leidersvergaderingen bespreken we ook onze doelen uit het verleden, hoe het daarmee gaat en wat we beter kunnen doen. Het is een werk in uitvoering.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik leef mijn geloof na door de Schriften te bestuderen en ernaar te streven om door inspiratie een betere persoon, moeder, tandarts en huwelijkspartner te worden. Ik probeer me stap voor stap te verbeteren. Er is voor alles een tijd en een plaats. Soms concentreer ik me op mijn tandheelkundige vaardigheden, soms probeer ik een beter huwelijkspartner te worden, en soms probeer ik een betere vrouw te worden, en beter voor mezelf te zorgen. Ik probeer ook dienstbetoon te verrichten. Het maakt niet uit of de persoon die ik help al dan geen mormoon is. Ik vind het fijn om de extra mijl te gaan om iemand te helpen. Als ik in mijn hart voel dat iemand verdrietig is, wil ik graag mijn armen om hen heen slaan. Dan wil ik ze het gevoel geven dat ze niet alleen zijn. Ik breng mijn geloof ook in praktijk door voor mijn ouders te zorgen. Ik houd van ze en ik respecteer ze. En datzelfde geldt voor mijn broers, die een bijdrage aan mijn opvoeding hebben geleverd.