mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Paora

  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana
  • Paora Winitana

Over mij

Ik kom uit een plaatsje aan de oostkust van Nieuw-Zeeland. Als gezin hadden we het niet breed toen ik opgroeide. We kregen waardering voor kleine dingen, zoals de liefde tussen gezinsleden, hard werk en respect. We probeerden van alles het beste te maken en elke dag van het leven te genieten. Door mijn vrienden ben ik gaan basketballen. Aanvankelijk was ik de slechtste speler ooit. Ze nodigden me uit om naar de doordeweekse jeugdactiviteiten van de kerk te komen, en daar is het allemaal voor mij begonnen. In ons kleine kerkgebouw ben ik niet alleen met basketballen begonnen, ik ben daar echt van de sport gaan houden. Nadat ik twee jaar voor mijn kerk op zending was geweest, trouwde ik met mijn ware liefde, mijn jeugdvriendin, in de Nieuw-Zeelandtempel. We hebben nu drie kinderen. Basketbal is een belangrijk deel van mijn leven, maar het definieert me niet. Mijn gezin is mijn grootste bezit en verantwoordelijkheid. Ik hou van hen het meest!

Waarom ik mormoon ben

Ik weet nog dat mijn moeder me op jonge leeftijd heeft leren bidden. En hoewel ze geen mormoon was, geloofde ze sterk in het gebed. Ze sprak met haar kinderen over liefde, en legde uit hoe belangrijk het is om elkaar en ouderen te respecteren, en om elkaar en mensen in nood te helpen. Mijn moeder leerde me om eerlijk te zijn en mijn beloften na te komen. Ik weet nog goed dat mijn moeder mijn broers en mij liet beloven dat we vrouwen altijd met liefde en respect zouden behandelen. Ik herinner me dat ik altijd de Geest voelde als mijn moeder ons iets leerde. En ik weet nog dat ik toen die belofte deed. Ik ben nu mormoon door de leringen van mijn moeder. Ik ben zo dankbaar voor het sterke fundament dat mijn moeder me heeft gegeven. Ze heeft me door haar voorbeeld over de Heiland Jezus Christus verteld. Zij was onze levende Schriftuur, en toen mijn broer en ik door de zendelingen onderwezen werden, konden we de leringen zo goed begrijpen, want we kenden de invloed van de Geest. En door oprecht te bidden, wist ik dat ze waar waren. Ik ben mormoon omdat het betekent dat ik mijn gezin op de eerste plaats zet en anderen boven mezelf. Ik ben allesbehalve volmaakt, en soms bega ik veel vergissingen. Maar ik vind het heerlijk om mormoon te zijn omdat ik daardoor een betere echtgenoot en vader ben, een betere teamspeler, een betere vriend en hopelijk een beter mens. Ik ben mormoon door mijn persoonlijke relatie met de Heiland. Ik weet dat Hij leeft en dat Hij me liefheeft. Ik ben Hem eeuwig dankbaar voor zijn zoenoffer. Hij is mijn God en Koning, de enige die ik aanbid. Ik vind het soms moeilijk om de juiste woorden te vinden om mijn waardering en dankbaarheid te uiten voor alles wat Hij voor mij heeft gedaan. Ik heb Hem lief.

Persoonlijke verhalen

Hoe heeft de Heilige Geest u geholpen?

De Heilige Geest heeft me geholpen met alle belangrijke beslissingen in mijn leven. Van mijn lid worden van de kerk, op zending gaan en met wie ik zou trouwen, tot de aankoop van ons eerste huis en het krijgen van kinderen. Ik waardeer zijn voortdurende gezelschap en leiding. Ik ken zijn influisteringen, en elke keer als ik de moed heb om naar zijn ingevingen te luisteren, zijn veiligheid en geluk het eindresultaat.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik leef mijn geloof altijd na. Van mijn dagelijkse gebeden tot mijn persoonlijke Schriftstudie. Mijn vrouw, ik en onze zoons proberen elke dag met ‘SZB’ te beginnen (Schriften — Zingen — Bidden). We proberen dat in onze huiskamer te doen, maar soms gebeurt het tijdens het ontbijt, onderweg naar school in de auto, en soms moeten we het tot ’s avonds uitstellen. Het zijn kleine, eenvoudige dingen om ons geloof na te leven. Als professioneel sportman leef ik mijn geloof na in mijn wedstrijden, in mijn taalgebruik, tijdens mijn trainingen en tijdens mijn spel. Ik leef mijn geloof na door niet op zondag te basketballen. Er zijn veel mensen die dat niet begrijpen en mijn godsdienst de schuld geven. Ze vragen zich af waarom de kerk zo’n groot offer van mij verwacht. Ik antwoord dat het een persoonlijke keuze is, een persoonlijke belofte die ik heb gedaan toen ik van mijn zending thuiskwam. Het is mijn manier om God te bedanken en mijn liefde te uiten voor alles wat Hij voor mij heeft gedaan. Het is een van de andere manieren waarop ik ervoor kies om mijn geloof na te leven.