mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Nadja

  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt
  • Nadja Pettitt

Over mij

Ik ben vrouw, moeder, koordirigente, seminarieleerkracht, musicus, naaister, praatgraag, en ik hou van alles wat mooi is. Omdat ik in Parijs woon, kan ik me in veel wereldlijke liefhebberijen storten: reizen, talen, voedsel en kunst. Maar omdat ik in Parijs woon, heb ik ook de vrijheid en de zegen om met de mensen om mij heen over mijn geloof, mijn normen en mijn leven te praten.

Waarom ik mormoon ben

Mijn ouders waren lid van twee verschillende christelijke kerken. Toen mijn vader overleed, moest mijn moeder mij alleen grootbrengen. Toen ik nog heel jong was, kwam ik voor het eerst met de mormoonse kerk in aanraking, met hun kinderliedjes en hun manier van bidden. Toen mijn moeder een keer drie weken in het ziekenhuis lag, was ik toevertrouwd aan de zorg van onze buren, een jong mormoons echtpaar. Toen mijn moeder uit het ziekenhuis kwam, zei ik tegen haar (ik was al ruim zes!!!) dat ik niet meer naar ‘mijn’ kerk wilde, maar dat ik voortaan met de buren mee naar de kerk wilde. Ik leerde haar de liedjes die we zongen en ik vroeg haar of ze met me wilde bidden. Mijn moeder was onbevooroordeeld genoeg om me een voorstel te doen: we zouden samen nog een keer naar mijn oude kerk gaan (zij was nog nooit met me mee geweest), en daarna zouden we naar de mormoonse kerk gaan… Toen ik acht werd, lieten we ons allebei dopen in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Ik had toen dezelfde gevoelens als nu: de waarheid van het evangelie van Jezus Christus en zijn leringen geven me hoop, kracht, en het verlangen om Hem te behagen.

Hoe ik mijn geloof naleef

Dat is volgens mij eenvoudig en natuurlijk. Dat houdt in dat ik elke dag om zes uur met de tieners opsta om de Schriften te bestuderen. Waarna we als gezin een gedeelte uit het Boek van Mormon bestuderen. Daarnaast geef ik elke week les aan een klas met tieners van veertien tot achttien. Ik ben ook dirigent van het koor in ons gebied, hoewel het overweldigend is om steeds prachtige muziek ten gehore te brengen. Ook probeer ik vriendelijkheid, hulpvaardigheid en zorgzaamheid te ontwikkelen — en mijn gedrag overeen te laten stemmen met mijn overtuiging. Als ik de enige mormoon ben die de mensen om me heen ooit zullen ontmoeten, wil ik dat ze een goede indruk krijgen van wie ‘wij’ zijn door wie ‘ik’ ben.