mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben 吉岡萌恵 (Moe)

  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka
  • Moe Yoshioka

Over mij

Ik ben van jongs af aan elke zondag naar de kerk gegaan omdat mijn ouders lid van de kerk waren. Ik ben met de leringen van God opgegroeid. Ik luisterde graag naar de verhalen over God die mijn ouders me vertelden. Daardoor geloofde ik in God en vond ik het normaal om zijn leringen te gehoorzamen. Naarmate ik ouder werd en de tienerjaren bereikte, begon ik meer twijfels te krijgen over de leerstellingen en ideeën die ik tot dan toe als de normaalste zaak van de wereld had beschouwd. Ik bad ontelbare keren om een antwoord dat deze kerk en haar leringen waar waren. Ik kreeg geen duidelijk antwoord — ik voelde alleen maar een soort warm gevoel in mijn hart en ik begreep niet wat dat betekende. Tijdens mijn laatste jaar in het middelbaar onderwijs dacht ik na over mijn toekomstplannen en studeerde ik dagelijks erg hard voor het toelatingsexamen van de universiteit waar ik wilde studeren. In die periode boden de leringen van God veel steun. Studeren voor dat toelatingsexamen was een heuse beproeving, maar ik heb toen veel wonderen meegemaakt. Ik heb echt veel zegeningen mogen ontvangen. Toch liep niet alles zoals ik het wilde.

Waarom ik mormoon ben

Ik ben van jongs af aan elke zondag naar de kerk gegaan omdat mijn ouders leden van de kerk waren. Ik ben met de leringen van God opgegroeid. Ik luisterde graag naar de verhalen over God die mijn ouders me vertelden. Daardoor geloofde ik in God en gehoorzaamde ik zijn leringen. Naarmate ik ouder werd en de tienerjaren bereikte, begon ik meer twijfels te krijgen over de leerstellingen en ideeën die ik tot dan toe als de normaalste zaak van de wereld had beschouwd. Ik bad ontelbare keren om een antwoord dat deze kerk en haar leringen waar waren. Ik kreeg geen duidelijk antwoord — ik voelde alleen maar een soort warm gevoel in mijn hart en ik begreep niet wat dat betekende. Tijdens mijn laatste jaar in het middelbaar onderwijs dacht ik na over mijn toekomstplannen en studeerde ik dagelijks erg hard voor het toelatingsexamen van de universiteit waar ik wilde studeren. In die periode boden de leringen van God veel steun. Ik vertelde God elke dag over mijn gedachten, gevoelens en zorgen. Tijdens mijn studeerpauzes las ik in de Schriften. Hierdoor kreeg ik antwoorden die ik zocht en wist ik hoe ik mijn problemen moest oplossen. Het vertroostte me ook. Zelfs in de moeilijkste omstandigheden voelde ik mij dankbaar. Studeren voor dat toelatingsexamen was een heuse beproeving, maar ik heb toen veel wonderen meegemaakt. Ik heb echt veel zegeningen mogen ontvangen. Toch liep niet alles zoals ik het wilde. Maar nu begrijp ik dat God nog grotere zegeningen voor me heeft weggelegd dan wat ik verlangde. De dingen die ik als wonderen beschouwde, zijn volgens mij geen wonderen, maar noodzakelijke gebeurtenissen die God voor mij had voorbereid. God heeft iedereen lief en ik geloof dat Hij een nog beter pad van geluk voor ieder van ons in petto heeft.

Persoonlijke verhalen

Leg alstublieft uit wat voor rol het gebed in uw leven speelt.

Voor mij is het gebed de mogelijkheid die een mens krijgt om met God te praten. Door te communiceren met iemand anders, leer je die persoon beter kennen en schep je een band. Ik geloof dat dit ook geldt voor onze communicatie met God door te bidden — hoe meer je het doet, hoe sterker je band met God wordt. Door met God te praten over mijn gevoelens en gedachten, krijg ik de hulp die ik op dat moment van Hem verlang. Soms word je getroost, soms weet je zeker dat Hij je smeekbeden gehoord heeft, maar soms krijg je ook het gevoel dat er helemaal niemand naar je luistert. We zijn afhankelijk van zijn timing en er zijn verschillende manieren waarop het kan gebeuren, maar God zal onze gebeden altijd horen. Het gebed laat je voelen dat God aan je zijde staat en daar kun je moed uit putten.

Hoe ik mijn geloof naleef

In de kerk ben ik vertegenwoordiger van een groep jonge alleenstaanden volwassenen (jovo’s) die achttien en ouder zijn. Ik doe mijn uiterste best om de vriendschapsbanden tussen de jovo’s in mijn wijk te versterken, om ze samen een leuke tijd te bezorgen en hun geestelijke groei nog meer te bevorderen. De jovo’s van mijn kerk doen regelmatig aan dienstverlening. Ik ontdekte door ons vrijwilligerswerk in het gebied Tohoku, dat getroffen was door de aardbeving, hoeveel vreugde je krijgt wanneer je anderen helpt en welke positieve invloed het heeft op je humeur. Het is bijna ongelofelijk.