mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Michael

  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye
  • Michael Pye

Over mij

Ik heet Michael, en ik ben orthopedist in het Verenigd Koninkrijk. Ik doceer ook part-time orthopedie aan de universiteit. Mijn werk bestaat overwegend uit hulp verlenen aan mensen die lichamelijke pijn hebben. Orthopedisten hebben een zachtaardige manier om diagnoses te stellen en een breed scala aan lichamelijke problemen te behandelen. Ik voel me bevoorrecht dat ik tijd mag besteden aan mensen die zich misschien wel in hun meest kwetsbare stadium bevinden. Ik hou echt van mijn werk. Ik ben bovendien echtgenoot en vader van twee tienerzoons. Ik ben erg dankbaar voor mijn gezin, ze zijn mijn liefste bezit.

Waarom ik mormoon ben

Ik hoorde voor het eerst over de kerk toen twee vertegenwoordigers van de kerk bij mijn ouders aanklopten en mijn vader ze binnenliet om naar hun boodschap te luisteren. Als elfjarige jongen vond ik het opwindend om naar die twee Amerikaanse jonge mannen te luisteren. Ik had geen ervaring met godsdienst en ik had totaal geen vooroordelen op dat gebied. Eerst leerde ik bidden. En toen spoorden ze me aan om zelf te bidden en God te vragen of wat ze me leerden waar was. Ik herinner me dat ik me nogal dwaas voelde toen ik op mijn bed knielde en mijn eerste gebed uitsprak. Maar ik herinner me nog dat ik bijna onmiddellijk een antwoord ‘voelde’. Het voelde erg fijn. Ik vond het een prettig gevoel en ik denk dat dit het begin was van mijn ervaringen met God. Ik vroeg of ik me mocht laten dopen en ik ben sindsdien alleen maar vooruitgegaan. Ik heb nog steeds het gevoel dat God nabij is en over mijn gezin waakt. Ik heb altijd het gevoel gehad een van Gods lievelingen te zijn, maar dat zal wel voor iedereen gelden die probeert naar Hem te luisteren. Ik heb geen verstandelijke basis voor mijn geloof, hoewel ik de wetenschappelijke benadering heb geleerd en weet welke argumenten er zijn voor het hedendaagse denken en de wetenschap. Ik kan Gods bestaan niet bewijzen. Maar ik geloof, en ik denk dat ik op de goede weg ben. Dit is een blijvende bron van grote troost en kracht voor mij, en ik zal de twee jonge mannen die ruim dertig jaar geleden bij mijn ouders aanklopten altijd dankbaar zijn.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik ben actief betrokken bij mijn kerkgemeente. Ik ben als vrijwilliger werkzaam als raadgever van de bisschop, belast met het toezicht op de jongeren. Ik breng één avond per week door met onze jonge mensen en neem met hen deel aan allerlei activiteiten, van sport tot het leren van een nieuwe vaardigheid, of dienstbetoon zoals een tuin opruimen voor een bejaard lid van onze gemeente. Door die activiteiten brengen onze jongeren tijd met elkaar door, halen ze vriendschapsbanden aan en ontwikkelen ze hun geloof. Ik help de bisschop, de onbetaalde leider van onze kerkgemeente, ook om in de behoeften van onze leden te voorzien. Dat kan inhouden dat ik iemand opzoek die eenzaam is, iemand troost die een dierbare heeft verloren, iemand help die zijn baan kwijt is, of andere steun bied. Het kan veel van me vergen, maar het is altijd een goed gevoel om te helpen.