mormon.org Wereldwijd
Daan: Daan, gebed, getuigenis, vragen, den haag, bekeerling, Mormoon.

Hallo, ik ben Daan

Over mij

Ik kom uit een gezin van 3 kinderen, ik heb 2 oudere zussen en ik ben dus de jongste. Mijn vader overleed toen ik 13 jaar oud was. Mijn moeder is kort geleden overleden. Ik ben sinds 1986 gelukkig getrouwd met Yvonne en inmiddels zijn 2 van onze kinderen ook getrouwd. We hebben nog 2 kinderen thuis wonen. Ik houd van dingen van vroeger. Ik heb een kleine verzameling van oud Nederlands geld en het kijken en luisteren naar jaren 60 muziek vind ik leuk. Koken en bakken is ook een van mijn hobbies. Verder breng ik veel tijd door met mijn vrouw en/of met de kinderen. Met mijn jongste zoon ga ik wekelijks naar de bioscoop en dan eten we ook wat samen in de stad. Yvonne en ik volgde samen een stijldanscursus en af en toe gaan we met elkaar zwemmen. Wekelijks wandelen of fietsen we wat samen en gaan we lekker ergens lunchen. Zowel Yvonne als ik hebben een goede baan. We werken beide part-time. Ik werkte lange tijd in de psychosociale hulpverlening en momenteel houd ik mij bezig met preventief gezondheidsbeleid binnen de gemeente Den Haag. Dat gaat over het bestrijden van verzuim voordat er überhaupt verzuimt wordt. Het is een geweldige baan waar mijn talenten in kwijt kan.

Waarom ik mormoon ben

Ik ben lid geworden van de kerk in 1982. Ik was toen 20 jaar oud. Het idee dat jonge mensen uit Amerika als zendeling helemaal naar Nederland kwamen om hier te vertellen over de kerk en het evangelie, boeide mij enorm. Waarom zou je dat doen dacht ik? Ik weet wel leukere dingen die je als 20-jarige kunt doen. Zes maanden lang op iedere dinsdagavond kwamen ze naar mijn huis en beantwoordde de vragen die ik had. In die tijd begon ik ook de kerk te bezoeken en werd ik geraakt door de vriendelijkheid die er heerste onder de kerkgangers. Ik heb honderden vragen gesteld en na 6 maanden had ik geen vragen meer. De zendelingen spoorde mij aan om te gaan bidden. Niet een standaard gebed zoals ik dat als katholiek gewend was, maar een gesprek met God, mijn Hemelse Vader. In het begin was dat gek, maar na een poosje voelde dat heel goed. Ik heb gevraagd of het Boek van Mormon waar was of niet? Dat boek was namelijk helemaal nieuw voor mij, maar heeft me veel geleerd over wie Jezus Christus is. Wat ik nooit verwachtte gebeurde. Ik voelde zo sterk dat het waar was, dat ik er zelf van ondersteboven was. Ik kon het antwoord niet ontkennen. Soms zie je op TV wel eens mensen die ineens "het licht hebben gezien" en gelovig worden. Gek genoeg heb ik zo'n ervaring dus ook gehad. Daarna heb ik besloten om gedoopt te worden in de kerk. Van vele beslissingen in mijn leven die ik heb moeten maken, was dit de belangrijkste én de beste! Ik heb er nooit spijt van gehad. Ik ben ook nooit weggebleven uit de kerk. Mijn getuigenis is alleen maar sterker geworden. Ik voel me een gezegend man. Anders als ik, zijn mijn kinderen in dit geloof opgegroeid. Nu zie ik hen bidden en zoeken naar dat antwoord. Het is geweldig om te weten dat we een eeuwig gezin zijn, door de heilige verbonden die we in de Tempel van God hebben mogen sluiten. Het evangelie is belangrijk in ons leven en helpt ons om meer gelukkig te zijn en meer bewust van elkaar te houden.

Persoonlijke verhalen

Wat heb je aan de wekelijkse kerkdiensten?

Ze bouwen mij op en geven mij energie voor de week die begint. Ik leer van mensen en over mensen. Het is fijn om met geloofsgenoten én anderen over verschillende onderwerpen van gedachten te wisselen. Het is fijn om zoveel mensen te zien en te ontmoeten. Het is fijn om van wekelijks het heilig avondmaal te nemen en mijn verbonden te vernieuwen die ik met mijn Hemelse Vader heb gesloten. Op momenten dat er dingen in mijn leven tegen zitten zijn er mensen om mij heen die om mij geven. Ik kan anderen helpen die mijn hulp nodig hebben, ook dat geeft een goed gevoel. Ik kan veel leren van de anderen als ik naar hun toespraken luister of wekelijkse lessen bijwoon. Het maakt mij een wijzer en vriendelijker persoon.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik woon, werk en ga naar de kerk in Den Haag. In die gemeente heb ik de laatste 30 jaar verschillende dingen gedaan. Ik heb veel bestuurlijke functies gehad en ben als bisschop (lees pastoor) verantwoordelijk geweest voor het leiden van de wijk Den Haag. Ook heb ik veel andere kerkgemeenten in het land bezocht en bestuursleden met raad en daad bijgestaan. Van al deze contacten, vergaderingen en seminars heb ik erg veel geleerd. Momenteel ben ik gevraagd om de ledenadministratie van de kerk in Den Haag bij te houden. Het is fijn om een meewerkend onderdeel te zijn van de kerk. De betrokkenheid is daarom groot en mensen staan altijd voor elkaar klaar. Dat is fijn om te weten en daarnaast geeft het mij een goed gevoel om anderen te helpen waar ik kan. Dat vrijwilligerswerk naast mijn baan, mijn toemalige studie, en mijn opgroeiende gezin, kun je zien als een uitdaging. Samen met mijn echtgenote spraken we af dat we altijd samen thuis zouden eten en als gezin samen zouden zijn. Ook hielden wij een avond per week vrij om samen te zijn als gezin. We deden dan spelletjes met de kinderen en genoten van een eigen gebakken taart of cake. Nu de kinderen groter zijn is dat niet anders. Natuurlijk zijn de gesprekken serieuzer, maar nog steeds ondersteunen we elkaar in het gezin en maken we tijd voor elkaar en elkanders leven.