mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Ling Wai-yee (Linda)

  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling
  • Linda Ling

Over mij

Ik ben optimistisch en geniet van het leven, ook al is het soms moeilijk. Ik probeer een supermoeder te zijn en in deze erg prestatiegerichte wereld een evenwicht te vinden tussen mijn taak als moeder, mijn werk, kerktaken en persoonlijke groei. Dat is erg vermoeiend, maar iets in mijn hart en verstand geeft me de vastberadenheid om door te zetten. Ik hou van muziek, dansen, kunst, filosoferen, trektochten en reizen. Ik vind het ook leuk om allerlei verschillende mensen te leren kennen, met hen over hun ervaringen, dromen en verlangens te praten. Dat verrijkt mijn geestelijke instelling en verruimt mijn perspectief. Ik geloof dat liefde, vriendelijkheid en barmhartigheid mensen kunnen opbouwen en de wereld kunnen verbeteren als mensen zich voor verandering openstellen. Ik wil een drijvende kracht zijn die de wereld verbetert en de volgende generatie aanspoort om verstandig te zijn en vertrouwen en eigenwaarde te hebben.

Waarom ik mormoon ben

Waarom ik mormoon ben? Dat heb ik mezelf de afgelopen jaren ook vaak afgevraagd. Toen ik een tiener was, kwam ik in contact met De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. In die periode was ik in godsdienst geïnteresseerd en erg onder de indruk van de hardwerkende zendelingen die hun tijd, geld, opleiding of carrière opofferden om naar een ver afgelegen land te reizen, een nieuwe taal te leren en het evangelie te verkondigen. Op aanraden van de zendelingen bestudeerde ik de Schriften, bad ik en ging ik naar de kerk om een eigen getuigenis te krijgen. Aangezien mijn ouders fel tegen mijn betrokkenheid bij de kerkactiviteiten gekant waren, moest ik drie jaar wachten voordat ik me kon laten dopen en een getuigenis ontving. Na mijn doop hoorde ik een stille, zachte stem die me herhaaldelijk zei de geboden te onderhouden en ik kreeg het warm vanbinnen. Plots besefte ik dat het de Geest was en dat Hij mijn gids zou zijn. Tot op de dag van vandaag kan ik me dat herinneren en krijg ik datzelfde warme gevoel. In de loop der jaren is mijn geloof en identiteit als mormoon in verschillende fases van het leven, mijn carrière en sociale kringen beproefd geworden. Hoewel ik op zending geweest ben, is verleiding in dit leven altijd sterk, waardoor ik voortdurend moet opletten dat de wereld me niet op het verkeerde pad brengt. Als het aan het einde van de dag gaat schemeren en ik er helemaal alleen voor sta om tegen de verleidingen en moeilijkheden te vechten, vraag ik me soms af waarom ik mormoon ben en geen andersgelovige of niet-gelovige die een makkelijk leven met minder verplichtingen lijkt te hebben. Maar dan troost de stille, zachte stem me en bevestigt dat ik de juiste keuze gemaakt heb. Dankzij de gemoedsrust en vreugde van het evangelie besef ik dat de geboden als een schild tegen goddeloosheid en foute keuzes fungeren en voel ik me dankzij de verzoening van Jezus Christus vrij om zonder vrees mezelf te zijn. Ik ben trots en gelukkig dat ik mormoon ben omdat God leeft, de kerk waar is, het Boek van Mormon het woord van God is. Deze dingen zijn heel belangrijk voor me.

Hoe ik mijn geloof naleef

In geloof leven en tot het einde volharden is echt moeilijk omdat je strikte zelfbeheersing, geduld, geloof en wijsheid nodig hebt om standvastig te blijven. Ik ben nu bijna veertig jaar lid van deze kerk en als ik terugkijk op mijn leven trek ik er drie geloofslessen uit. Ten eerste, blijf ik dicht bij de Heer. Als je alleen bezig bent met wereldlijke zaken, zoals geld verdienen, zorgen voor je gezin, sociale verplichtingen en je carrière, dwaal je makkelijk af en keer je de kerk de rug toe omdat we allemaal mensen met zwakheden zijn. Om mijn geestelijk peil hoog te houden, bid ik tot God, bestudeer ik de Schriften en ga ik naar de kerk en de tempel, zodat ik de Heilige Geest bij me kan hebben en een goede band met God kan hebben. Ten tweede, dien ik mijn naasten in de kerk en de gemeenschap. Mijn medemens dienen zorgt ervoor dat ik minder zelfzuchtig ben en me meer bewust ben van de noden van anderen. Ik bezoek de armen en hulpbehoevenden, geef mijn getuigenis, vertel over het evangelie en werk met kinderen, jongeren en vrouwen. Onlangs deed ik mee aan een liefdadigheidsproject waarin we alleenstaande moeders met een laag inkomen en kansarme gezinnen in China leerden om zelfredzaam te zijn. Zo boden we hun een beter leven. Die dienstverlening heeft mijn visie op het leven verruimd en mijn geloof versterkt zodat ik Gods liefde voor zijn aardse kinderen beter begrijp. En ten slotte, introspectie. Introspectie versterkt mijn geloof. Als ik nadenk, kan ik mijn sterktes en zwaktes zien waaraan ik moet werken, zodat ik een beter christen word. Ik krijg een sterker verlangen om zoals God te worden. Dat motiveert me om met geloof naar het verleden en de toekomst te zien. Hoewel ik niet perfect ben, geeft geloof me de hoop om perfectie na te streven en te geloven dat ik mezelf kan verbeteren als ik het blijf proberen.