mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Irene

  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso
  • Irene Monterroso

Over mij

Ik ben echtgenote en moeder. Van al mijn taken vind ik die twee de belangrijkste. Ik breng graag tijd door met mijn gezin, mijn broers en zussen en mijn ouders. We doen samen activiteiten of genieten thuis van elkaars gezelschap. Ik vind het leuk dat mijn huis een thuis is waarin ik de liefde van anderen en van mijn hemelse Vader kan voelen. Muziek is ook een belangrijk onderdeel van mijn leven. Het is niet slechts mijn beroep; ik doe het met veel plezier. Ik voel me erg gezegend dat ik iets kan doen wat me zoveel voldoening geeft. Elke dag maak ik prachtige muziek met het nationaal symfonieorkest. Ik voel me één met een veel grotere wereld vol emoties, verhalen uit het verleden en mensen die nu leven of al lang overleden zijn. Nu ik zwanger ben, kan ik die wereld met mijn kindje delen! Ik ben erg dankbaar voor mijn man die me overal in steunt. Ik ben ook gelukkig dat God ons zo’n bijzondere dochter gestuurd heeft. Ik leer graag met haar, we doen dagelijks stimulerende activiteiten, ik leer haar viool spelen en breng haar naar pianoles. Omdat zij zo hyperactief is, heb ik geen andere keuze dan haar energieke voorbeeld te volgen! Ik voel me erg verbonden met de natuur en heb er veel respect voor omdat ik in een land met zulke prachtige landschappen woon. De rest van de tijd breng ik door met lezen, de prachtige plekken van ons land bezoeken, lichaamsbeweging en meditatie (voor zover dat dat met mijn drukke leven mogelijk is).

Waarom ik mormoon ben

Mijn geloof en levenswijze zijn heel belangrijk voor me. Nu ik voor mijn eigen gezin verantwoordelijk ben, hecht ik veel meer waarde aan mijn kennis over dit aardse leven, over waar ik vandaan kom en waar ik naartoe ga. Door een breder perspectief van mijn doel in dit leven kan ik mijn prioriteiten bepalen. Ik ben erg gelukkig dat mijn gezin, net als alle gezinnen, voor eeuwig bij onze Hemelse Vader kan wonen. Dat is het belangrijkste in mijn leven. Als mijn gezin niet voor eeuwig samen kan zijn, heeft al de rest geen waarde: roem, geld of zelfs professioneel succes. We moeten op aarde meer liefde voor anderen ontwikkelen. Hoe kunnen we dat beter doen dan te beginnen bij onze dierbaren? Weten dat onze hemelse Vader ons zijn grote liefde toont door zijn Zoon, Jezus Christus, vervult mij met heel veel dankbaarheid en nederigheid. Het is een geschenk dat ik nooit kan terugbetalen. Maar ik kan wel een goed leven proberen te leiden dat Hem eer brengt. Ik ben dankbaar voor zijn evangelie in mijn leven en voor alles wat ik dagelijks leer. Het troost me te weten dat ik een kind van God ben en dat ik naar zijn wijze raad voor mij en mijn gezin kan luisteren in dit aardse leven. Ik voel me gezegend omdat ik weet dat ik door te bidden met onze Vader kan communiceren. Ik ben dankbaar dat Jezus Christus mijn vriend is, hoewel ik Hem voortdurend teleurstel en me van Hem verwijder. Ik weet dat Hij geduldig op me wacht zodat we samen verder kunnen gaan. Ik ben dankbaar dat Hij me naast Hem laat lopen en dat Hij me vaak in zijn armen draagt.

Hoe ik mijn geloof naleef

Op zondag in de kerk ben ik leerkracht in de kinderkamer. De kinderkamer is een klasje voor kinderen tussen anderhalf jaar en drie jaar. Mijn dochter hoort daarbij. We hebben erg bijzondere en lieve lesjes. Ze luisteren aandachtig, alsof ze zich iets herinneren wat ze nog niet zo heel lang geleden in de hemel ervoeren. Ik vind het ook erg leuk om andere vrouwen, die we in de kerk ‘zusters’ noemen, te bezoeken. Het is geweldig dat er zulke bijzondere vrouwen in de kerk zijn en dat we zoveel van elkaar kunnen leren. We ontvangen en bieden troost. Ik ga tijdens de week graag naar kerkactiviteiten. Als we als gezin naar de kerk gaan, moet ik denken aan mijn jeugd, toen ik met mijn ouders en broers en zussen naar de kerk ging. Dat waren fijne tijden. We gaan ook naar de tempel. Dat is iets anders dan een kerkgebouw. In de tempel sluiten we heilige verbonden met God. Ik voel gemoedsrust op die heilige plek. Ik ga er altijd bezorgd naartoe en ga vertroost weer naar huis. Ik vergeet vooral nooit wie ik ben en bid voor inspiratie voor mezelf en mijn gezin. Ik heb mooie herinneringen aan de tijd dat ik tempelwerker was vóór ik kinderen had. Met mijn muzikale vaardigheden kan ik veel bijdragen aan de kerk. In de zondagse diensten heb ik samen met mijn zus die klarinet speelt de lofzangen gespeeld. Ik heb ook een koor van erg bijzondere, toegewijde broeders en zusters geleid. Ons koor bestaat niet uit professionele zangers en ik ben geen professionele dirigente. Ik speel heel goed altviool, maar dirigeren is andere koek. Het is een koor van bewonderenswaardige mensen die hun hart willen uitstorten en de Heer willen aanbidden. We werken erg hard en ik ben altijd verbaasd dat alles zo mooi klinkt als we in de kerk zingen. Het is alsof de Heer het op de een of andere manier prachtig laat klinken. Als professioneel muzikante kan ik dat niet altijd vatten. Als kind van God weet ik dat dit kleine wonderen zijn.