mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Grant.

  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy
  • Grant Leeworthy

Over mij

Ik heb vijf fantastische kinderen en ben met de lieftallige Natalie getrouwd. We hebben hard gewerkt om ons kleine huis uit te breiden en we proberen er een vreedzame oase van leren en harmonie van te maken. Tot nu toe heb ik een interessant en verbazingwekkend leven geleid. Ik zou van al mijn avonturen zo een boek kunnen schrijven. Eerst was het mijn droom om een baan te vinden die op mijn surfschema zou aansluiten, maar zo is het niet bepaald gegaan. Ik ben professioneel zeeoorduiker en visserij-onderzoeksmanager voor een groot vissersbedrijf in Australië. Ik heb een passie voor visserijen bestuderen en duurzaam maken. Ik hou van het evangelie van Jezus Christus en ik probeer een beter mens te worden en anderen vaker te helpen.

Waarom ik mormoon ben

Allereerst noemen we onszelf meestal niet ‘mormonen’, maar leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, ‘kerkleden’ of in het kort ‘heiligen der laatste dagen’. Mijn oma groeide op in het dorpje in de buurt van Coorong. Ze werd lid van de kerk toen de zendelingen in Melbourne haar vragen over het leven en de Schriften beantwoordden, terwijl anderen dat niet konden. Als kind ging ik naar de kerk, en in mijn tijd op de middelbare school ging ik vier jaar lang ’s ochtends vroeg naar Schriftstudieklassen. In die tijd hoorde ik het lied: ‘I heard Him come’. Dat gaat over Jezus’ bediening aan de melaatsen. Ik voelde de Heilige Geest: een warm, brandend, vredig gevoel diep in mijn boezem. Toen wist ik dat Jezus echt heeft bestaan en dat Hij inderdaad de Zoon van God was, zoals de apostel Petrus getuigde. Door de Schriften te blijven bestuderen en naar de toespraken van kerkleiders te luisteren, leerde ik meer over het evangelie en kreeg ik vaker antwoord op mijn eigen levensvragen. Nu schrijf ik veel goeds in mijn leven toe aan mijn gehoorzaamheid aan de leringen van de kerk.

Persoonlijke verhalen

Hoe zijn uw gebeden beantwoord?

Mijn gebeden zijn vaak beantwoord. Dat is vooral persoonlijk en moeilijk uit te leggen. Ik weet nog goed dat ik antwoord kreeg toen ik een gezinnetje stichtte. Ik voelde me enorm onder druk staan om snel volwassen te worden en een plan te maken om de kost voor hen te verdienen. Ik had geen diploma’s, indrukwekkende werkervaring of goede vooruitzichten. Ik had niet zulke goede cijfers op de middelbare school gehaald vanwege de toestanden die het hoofdletsel van mijn vader bij ons thuis teweeg hadden gebracht. Ik was invalkracht in een fabriek en had geen vaste baan. Op mijn werk las ik elke dag in de Schriften en bad ik mijn hemelse Vader om hulp. Op een dag bad ik nederig om leiding en kwam ik bij Natalie thuis. Ze had een advertentie van een school gevonden die me op de universiteit kon voorbereiden. Het was de laatste dag van de inschrijvingen en we kwamen op tijd voor het inschrijvingsgesprek. Dat was het begin van mijn huidige carrière. Ik twijfel er niet aan dat dit een duidelijk antwoord op mijn nederige gebed was.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik bega vergissingen, net als iedereen. Ik bekeer me van mijn fouten, verootmoedig me voor God en vraag Hem om vergeving. Als ik dat doe, kan ik het opnieuw proberen en het beter doen, want daar draait het evangelie van Jezus Christus om. Het verbaast mij hoe mensen door het evangelie kunnen veranderen. Ik ben er zelf ten goede door veranderd. Ik ben erg blij met het huisonderwijsprogramma van de kerk. Daardoor worden we aangemoedigd om mensen in ons gebied te bezoeken. We bezoeken doorgaans één keer per maand twee gezinnen uit onze plaatselijke gemeente, vertellen hun een korte evangelieboodschap en vragen zelfs of we ze op de een of andere manier kunnen helpen. Volgens mij is huisonderwijs een van de beste gelegenheden om het evangelie van Jezus Christus te leren toepassen en de leden van onze gemeenschap te dienen. We gaan altijd met zijn tweeën. Toen ik twaalf was, ging ik met mijn vader. In mijn ogen was hij een goede huisonderwijzer. Hij bezocht bejaarden en hielp mensen met hun problemen. Een jaar later verongelukte hij. De periode erna heeft mij gemaakt wie ik ben. Een ander goed voorbeeld is wijlen broeder Dalziel, de huisonderwijzer van ons gezin. Hij was bankier en met zijn vaardigheden hielp hij mijn moeder na het ongeluk om haar financiën op orde te krijgen. Ik denk vaak aan wat hij voor ons gezin heeft gedaan. De vrouwen van de kerk waren ook goed bezig. Ze kookten ongeveer zes maanden elke avond een maaltijd voor ons. Deze vrouwen hadden uiteenlopende achtergronden en financiële omstandigheden. Sommigen hadden het goed, terwijl anderen misschien wel moesten bezuinigen zijn om ons gezin een extra maaltijd te geven. Ze hebben allemaal tijd aan ons besteed. Door dit soort voorbeelden wil ik nog harder mijn best doen, het beter doen en vaker helpen. We hebben allemaal andere vaardigheden. Als wij opmerkzaam zijn, kunnen we anderen met die vaardigheden bijstaan. Op die manier ontstaan er sterke gemeenschappen en wordt de wereld langzaam aan veel beter. Ik probeer het werk van deze grote mannen en vrouwen voort te zetten.