mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Dean

  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson
  • Dean Johnson

Over mij

Vliegen was mijn jongensdroom — ik droomde er letterlijk van. Ik had het geluk om een beurs voor de pilotenopleiding van de luchtmacht te krijgen, maar wees die af om twee jaar lang op zending te gaan voor mijn kerk. Na mijn zending trouwde ik, en vond ik een loopbaan in de burgerluchtvaart geschikter, dus nam ik een baantje aan als cabinepersoneel van een plaatselijke maatschappij, in de hoop dat ik ooit piloot kon worden. Uiteindelijk kwam mijn droom uit en kreeg ik een opleiding tot commercieel piloot. Helaas werd ik in 2009 ontslagen, net toen we hoorden dat ons vijfde kind op komst was — wat een ontgoocheling! De daaropvolgende drie jaar waren erg moeilijk. Ik kon geen baan vinden als piloot en pakte alles aan wat ik kon vinden, van schoonmaker in een verpleeghuis tot onderwijsassistent, winkelbediende enzovoorts. Ik had enkele maanden lang ook helemaal geen werk, wat erg moeilijk was. Maar de geboorte van onze zoon herinnerde me eraan dat het leven toch goed was. In die periode kreeg ik een baan om als burger voor een legereenheid in Afghanistan te werken — iets heel anders dan vliegen! Het was een moeilijke periode, maar we kwamen als gezin dichter tot elkaar. Kort na mijn terugkomst kreeg ik gelukkig weer werk als piloot. In mijn vrije tijd ben ik bovendien vrijwillig politieman, provinciaal opleidingsofficier voor legercadetten, en ik heb onlangs mijn EHBO-diploma behaald. Ik heb een fijn leven en vind dat ik zoveel mogelijk voor de gemeenschap moet doen.

Waarom ik mormoon ben

Ik ben opgegroeid als mormoon — mijn ouders waren allebei bekeerlingen en maakten door de kerk kennis met elkaar. Mijn vader vervulde in de jaren zestig een zending. Als je opgroeit in een geloof, ben je vaak geneigd dit blindelings te volgen, zonder het in twijfel te trekken, want het is gewoon hoe je leeft, dus je vraagt je niet af of het wel klopt. Maar toen ik bijna achttien was, moest ik kiezen tussen een zending en de pilotenbeurs van de luchtmacht. Ik wilde allebei, maar moest vanwege de tijd kiezen. Omdat ik er altijd van had gedroomd om te vliegen, vond ik dat ik om die beurs op te geven heel zeker moest zijn van wat ik deed. Dus was de vraag of ik wel geloofde in hetgeen waarin ik was grootgebracht? Ik bleef een hele nacht op en zat in een leunstoel de voor- en nadelen van mijn keuzes en van mijn geloof af te wegen. Ik bad ernstig dat ik te weten mocht komen wat de waarheid was. Ik kan niet zeggen dat er engelen uit de hemel verschenen, maar tegen het ochtendgloren was ik ervan overtuigd dat het geloof waarin ik was grootgebracht juist was. En van toen af aan besloot ik me er volledig aan toe te wijden. Niet omdat het een gewoonte was, maar omdat ik geloofde dat het waar was. Ik heb nooit spijt gehad dat ik die beurs opgaf. En ik heb de rest van mijn leven veel gehad aan de ervaring die ik op mijn zending opdeed. Mormoon zijn houdt meer in dan alleen op zondag naar de kerk gaan. Het is een levenswijze, en het geeft mij een richtsnoer voor de manier waarop ik leef en waarop ik mijn kinderen opvoed. Dat wil niet zeggen dat het makkelijk is. Ik ben maar een mens en bega vergissingen. Maar een van de grote zegeningen is dat ik weet dat ik die vergissingen kan overwinnen en door mijn geloof een beter mens kan worden. Weten waar ik vandaan kom, waarom ik hier ben en waar ik heenga, geeft me veel troost. Maar belangrijker nog is weten dat ik voor eeuwig bij mijn gezin kan zijn als ik zo goed mogelijk leef. Ik kan geen grotere zegen bedenken.

Hoe ik mijn geloof naleef

Het kerkelijke leven houdt mij en mijn gezin druk bezig, maar we zouden niet anders willen. Ik ben raadgever van de bisschop en ben daarvoor zelf vijf jaar lang bisschop geweest. Mijn vrouw is presidente van de vrouwenorganisatie van de kerk, de zustershulpvereniging. Ze heeft twee raadgeefsters die haar bijstaan, maar toch is het veel werk, zeker als je zelf zes kinderen hebt om voor te zorgen. Mijn taak als raadgever is de bisschop bij te staan in zijn functie als leider van onze kerkgemeente. Dat kan inhouden dat ik vergaderingen bijwoon, gesprekken houd, zondagsdiensten plan, mensen thuis bezoek, of wat er maar nodig is om hem te assisteren.