mormon.org Wereldwijd

Hallo, ik ben Bruno

  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez
  • Bruno Vasquez

Over mij

Ik ben in het prachtige Guatemala in Midden-Amerika geboren. Ik ben nog maar 48 en heb een prachtig gezin. In deze afgelopen 28 jaar van ons huwelijk hebben mijn vrouw, Brenda, en ik vier kinderen (twee zoons en twee dochters) grootgebracht. We hebben drie kleinkinderen. Ik heb bijna dertig jaar lang als uitgever gewerkt, waarvan acht jaar voor grote uitgevers in Guatemala en 22 voor mezelf. De afgelopen vier jaar heb ik als levenscoach gewerkt. Ik help mensen — vooral jongeren — om een doel in het leven te vinden en hun potentieel te ontwikkelen. Daardoor heb ik deelgenomen aan belangrijke nationale televisie- en radio-uitzendingen en heb ik presentaties in bedrijven en scholen gegeven. Ik hou van lezen en voortdurend bijleren. Als echte latino hou ik ook van dansen, naar muziek luisteren en voetballen, wat ik drie keer per week doe.

Waarom ik mormoon ben

Toen ik tien was, las ik in de Bijbel en begreep ik dat God door Abraham de twaalf stammen van Israël stichtte, waarvan er tien verdwenen zijn. Een van de twee andere stammen was Juda, maar ik vroeg me af welke de laatste stam was. Ik stelde vele mensen die vraag, maar niemand kon me antwoorden. Jaren later leerde ik mijn vrouw kennen die lid van de kerk was. Ik liet haar nooit over de kerk praten, zelfs niet als ze naar de kerk ging. Ik zette haar gewoon af en gaf haar de kans niet om het over godsdienst te hebben. Omdat ik voetbal leuk vond, nodigden de jonge alleenstaanden me uit in hun voetbalploeg. Zo kreeg ik mormoonse vrienden wat ertoe leidde dat de zendelingzusters me uitnodigden naar hun boodschap te luisteren. Ik stemde toe. Toen ze over het Boek van Mormon spraken, vroeg ik hun of dat de stam was die ik zeven jaar eerder gezocht had. Ik kreeg meteen een warm gevoel in mijn hart en begon het boek met groot verlangen te lezen. Ik heb er 22 dagen over gedaan en kreeg een gevoel van dankbaarheid omdat ik wist dat Jezus Christus een offer voor mij had gebracht en omdat zijn evangelie op aarde hersteld was. Ik wilde door middel van de doop tot zijn kerk toetreden. Mijn leven veranderde. Ik was de eerste van mijn familieleden. Nu zijn al mijn familieleden lid en is er zelfs een derde generatie. Ik weet dat God mijn Vader is en ik getuig dat ik de ware kerk van Jezus Christus gevonden heb. Vandaag vertel ik dat aan duizenden mensen met de zekerheid dat dit waar is. Dat zeg ik in de naam van Jezus Christus.

Persoonlijke verhalen

Vertel over uw gevoelens of geef uw getuigenis van de herstelling van het evangelie.

De hemelen zijn weer open. De Heer heeft zijn gezag weer aan de mens gegeven. Zijn gezag en zijn kerk zijn weer op aarde en bereiden de wederkomst van de Heiland voor. Joseph Smith was een profeet van God. De verordeningen zijn manifestaties van zijn macht en goddelijkheid en de kerk wordt in deze tijd door profeten, zieners en openbaarders geleid. Ik weet zeker en hoop dat ik weer in de tegenwoordigheid van God zal wonen en deel aan zijn overvloedige zegeningen zal hebben. Ik ben zijn zoon en Hij nodigt me uit om me door zijn Zoon, mijn Verlosser, Jezus Christus, te vervolmaken.

Hoe ik mijn geloof naleef

Ik dien al ruim dertig jaar in de kerk. Een van de mooiste ervaringen die ik gehad heb, was toen mijn vrouw en ik in 2010 bij het jongerenprogramma ‘Especially for Youth’ (EFY) betrokken waren. We moesten ons maandenlang voorbereiden op onze taak op de conferentie en in de week zelf maakten we deel uit van het leven van 740 jongeren. Het was mooi om hen te zien aankomen en deelnemen aan alle activiteiten en devotionals. In de lessen en op de dansavonden leek het ons net alsof ze onze eigen kinderen waren die met al hun talenten deelnamen. Op donderdag hielden we een devotional die alle aanwezigen raakte. Iedereen ging naar voren om zijn of haar getuigenis te geven. Ik denk dat we meer dan een uur lang huilden. Toen we aan het einde van de week afscheid moesten nemen, wilde niemand terug naar huis gaan. Het was een prachtige ervaring. Het was leuk om hen te onderwijzen. Het was leuk om met hen om te gaan. Het is nu een jaar later en we onderhouden nog steeds contact met de meesten. Veel ouders zagen dat hun kind veranderd was en voor velen was dat de eerste keer.