mormon.org Wereldwijd

Hoe word ik lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (mormoonse kerk)?

Officieel antwoord

Als u meer te weten komt over het evangelie van Jezus Christus kan het zijn dat u gevoelens van rust, troost en geluk ervaart. Sommige mensen hebben gezegd dat ze zich vertrouwd voelen met de waarheden waarin ze onderwezen worden, alsof ze thuiskomen. Dan voelen ze de invloed van de Heilige Geest die getuigt van de waarheden die ze leren.

Als u het verlangen hebt om de leringen van Christus te volgen en zijn geboden te onderhouden, wordt u eerst uitgenodigd om enkele lessen te volgen waarin de basisbeginselen van zijn evangelie worden besproken.

Daarna kunt u lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen worden door de verordening van de doop door onderdompeling tot vergeving van zonden te ontvangen door iemand die het juiste gezag bezit, waarna u door handoplegging tot lid van de kerk wordt bevestigd, de gave van de Heilige Geest ontvangt en een zegen krijgt (zie Handelingen 8:18-20).

Klik hier als u bezocht wilt worden door vertegenwoordigers van de kerk die u meer kunnen vertellen over lid worden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

  • Ik ben door onze kerk veranderd. Op deze plek ging ik beseffen dat ik veel zegeningen van mijn hemelse Vader heb gekregen. Het is ook een plek waar ik anderen heb leren dienen. Ik had enkele keerpunten in mijn leven, en lid worden van DE KERK VAN JEZUS CHRISTUS VAN DE HEILIGEN DER LAATSTE DAGEN is de belangrijkste daarvan. HET WAS EEN KEERPUNT VOOR MIJN GEZIN. Ik ging beseffen WIE IK BEN. Voordat ik met leden van de kerk in contact kwam, dacht ik dat ik alleen door hard werken en geluk iets had bereikt. In deze kerk heb ik leren begrijpen dat onze hemelse Vader me door zijn kinderen heeft gezegend. In deze kerk heb ik geleerd dat ik ‘een kind van God’ ben. Ik besloot om me te laten dopen door de gevoelens die ik kreeg toen ik het Boek van Mormon las en doordat ik het voorbeeld van de leden van de kerk zag. Het voorbeeld van de leden komt overeen met de beginselen van het evangelie. Ik kan onze hemelse Vader niet met mijn eigen ogen zien, maar door hun voorbeeld kan ik een glimp opvangen van God. Door hun voorbeeld als mormoon ben ik God, Jezus en de Heilige Geest gaan begrijpen. Ik had drie verhalen te vertellen. Verhaal 1: De Grote Muur De eerste keer dat ik een lid van de kerk leerde kennen, was in juni 2004, op een wereldwijde conferentie in Shanghai. Op 21 februari 2005 reisden een kerklid (een collega) en ik voor het eerst samen naar Azië. We gingen naar Sjanghai, Peking, Hongkong, Taiwan en Singapore. Op zaterdag 26 februari namen we wat rust na vier drukke dagen. Ik besloot om met hem de Grote Muur te beklimmen, pekingeend te eten bij het traditionele Qiamen Peking Duck Restaurant en door de Verboden Stad te wandelen. We vertrokken om half negen uit het hotel om naar de Grote Muur te gaan. In de auto spraken we over verschillende auto’s, en toen over gezinnen. We spraken over Jezus Christus en over Mormon. We zetten ons gesprek voort toen we op de Grote Muur liepen, terug naar de stad reden, in het restaurant zaten en door de Verboden Stad liepen. Terwijl hij sprak, dacht ik na. Hij sprak over veel verschillende onderwerpen. Ik begreep niet alles wat hij zei, maar ik voelde zo nu en dan de Geest. Toen we bij het hotel terugkwamen, gaf hij me een Boek van Mormon. Na onze vergaderingen bladerde ik elke avond even het boek door. Onze reis eindigde in Singapore. Op weg naar het vliegveld was het nog donker. In de auto stelde ik de laatste vraag over geestelijke rijkdom en materiële rijkdom. Toen hij weg was, ging ik terug naar het hotel, en belde ik mijn vrouw. Ik vertelde haar over het boek en las haar voor uit hoofdstuk 10 van het boek Moroni, de verzen 20 t/m 23. Ik vertelde haar over het lid van de mormoonse kerk dat ik had leren kennen. ‘Hij is niet alleen hoogleraar. Hij is ook mormoon! Ik moet die kerk onderzoeken voor onze zoon.’ Na de reis belde hij me op een vrijdag op. Hij kwam weer langs. Na ons zakelijke gesprek stelde ik aarzelend en zenuwachtig enkele vragen over Mormon. Hij glimlachte en zei:– ‘Ik wist dat je me deze vragen zou stellen. Daarom had ik ook het gevoel dat ik met je moest praten.’ Hij nodigde me uit om die zondag met hem mee naar de kerk te gaan. Dat was de eerste keer in mijn leven dat ik in een kerk was. De week daarop was de algemene conferentie. Mijn vrouw, mijn zoon en ik gingen er naartoe. Verhaal 2 - IK BEN EEN KIND VAN GOD Op een avond nodigden zijn vrouw en hij mijn gezin uit om bij hem thuis te komen eten en ons voor te stellen aan de zendingspresident en zijn vrouw. Na het eten stelde de vrouw van mijn collega voor om met z’n vieren een lied voor ons te zingen. Het lied was: ‘IK BEN EEN KIND VAN GOD’. Hun gezang raakte me diep. Ze zingen dat niet voor zichzelf. Dat doen ze voor een ander! Iemand heeft ze gevraagd om dat te doen. Zijn vrouw zei dat Jezus Christus onze Heiland is en ons liefheeft. Iedere keer als ik de melodie van dat lied hoor, hoor ik ook haar stem. Daarna kwamen deze twee gezinnen ons iedere donderdagavond om de beurt met de zendelingen onderwijzen. Iedere keer dat mijn vrouw en ik de deur open deden om ze te verwelkomen, beschouwden we ze als vertegenwoordigers van onze hemelse Vader. ‘ONZE HEMELSE VADER STUURT IEMAND NAAR ONS HUIS.’ Hoewel ik iedere avond in het Boek van Mormon las en iedere zondag naar de kerk ging, kon ik niet alles in het Boek van Mormon begrijpen. Van eind mei tot begin juni vond ik het prettig om samen met de mormonen te lezen. Verhaal 3 - DE BESLISSING VAN ONS GEZIN EN DE UITWERKING DAARVAN Toen ik de Geest voelde, de fundamentele beginselen van ‘geloof, hoop, liefde’, de verzoening en bekering begreep, en het voorbeeld van deze twee gezinnen zag, nam ik een beslissing. Ik zei tegen mijn vrouw: ‘Laat mij de eerste stap zetten, terwijl jij erover nadenkt.’ Toen ik me liet dopen, wist ik niet of en wanneer mijn vrouw zich bij me zou voegen. Ze dacht niet dat ze ooit lid van de kerk zou worden. Ze zei alleen: als onze zoon zich laat dopen, doe ik het ook. Ik had geen idee hoe een kind de ingewikkelde Schriften kon begrijpen. Alles veranderde. Op een winterochtend bracht ik mijn zoon om half zes naar zijn ijshockeytraining. Op de snelweg zei hij plotseling tegen me: ‘Pa, ik wil mormoon worden. Kan ik me laten dopen?’ ‘Wanneer kan ik gedoopt worden?’ Ik zei: ‘Dat moet je aan je moeder vragen.’ Ik was verbaasd en ontroerd. Ik zei tegen mezelf: jij wint vanmorgen de wedstrijd. Het bleek dat hij naar onze gesprekken met de zendelingen had geluisterd. Toen begonnen de zendelingen ook mijn zoon te onderwijzen. Hij zei tegen de zendelingen dat het thuis veel vrediger was sinds ik me had laten dopen. ‘Ma en Pa maken geen ruzie met elkaar, en de onenigheid is met minstens vijftig procent afgenomen.’ Mijn zoon maakte een schema zodat iedereen om de beurt een gebed zou uitspreken bij de drie maaltijden en voor het naar bed gaan. Hij zei dat we voor iedere maaltijd en bij het naar bed gaan moesten bidden. Als wij vergaten te bidden, weigerde hij te eten. Hij was heel serieus. Kortom, het voorbeeld van de mormonen leidde ertoe dat wij in Jezus Christus gingen geloven. Het proces om mormoon te worden heeft me veranderd. Ik besefte dat ik werd gezegend omdat ik geloof dat ik een kind van God ben. Het evangelie beïnvloedt de manier waarop we leven. Onze hemelse Vader heeft ons het voorbeeld van die mormonen laten zien. En mijn verandering is door dat voorbeeld beïnvloed. Meer tonen

Geen resultaten