mormon.org Համաշխարհային
Մեր մարդիկ
Մեր արժեքները
Մեր հավատալիքները
Այցելեք մեզ
.

Ի՞նչ եք դուք անում, որպեսզի օգնեք ամրապնդել ձեր ընտանիքը և հաջողակ դարձնել այն:

  • Ես սիրում եմ իմ ընտանիքին: Երկար ժամանակ ես չէի գիտակցում, թե որքան կարևոր է ընտանիքը: Դա վերաբերվում էր ինձ:... Ես բառի բուն իմասով կենտրոնացած էի ինձ վրա, սակայն ես գիտեմ, որ նրանք իմ գանձերն են: Ես հարգում եմ նրանց ժամանակը և նրանց տեղը և երբ նրանք քաջալերման կարիք ունեն, ես սիրով օգնում եմ նրանց: Ընտանիքը շատ կարևոր է: Հրաշալի է տեսնել իմ մի մասնիկը նրանցից յուրաքանչյուրի մեջ: Օհո: Ցույց տալ ավելին

  • Ամուսինս և ես մի քանի տարի առաջ մեր տարելիցին գրեցինք նպատակի հայտարարագիր: Սա մեզ օգնեց սահմանել ծրագիր, թե ինչպիսին ենք ուզում, որ մեր ընտանիքը լինի հիմա և ապագայում: Մենք ամեն անգամ մի քայլ ենք կատարում և ուժ գտնում ամենակարևոր պարզ բաներում, ինչպես աղոթքում և ընտանեկան սուրբ գրությունների ընթերցանությունում: Մենք ամեն կիրակի հաճախում ենք Եկեղեցի, որտեղ ճաշակում ենք հացն ու ջուրը (հաղորդության նման): Մենք բացատրում ենք մեր երեխաներին, թե ինչու են հաղորդությունը և Եկեղեցին կարևոր մեզ համար: Մենք նաև ջանք ենք թափում շաբաթը մեկ անգամ ընտանեկան երեկույթ կազմակերպել, որը մորմոնական Եկեղեցում կոչվում է Ընտանեկան Երեկո: Ամեն շաբաթ ամուսինս կամ ես ուսուցանում ենք կարճ դաս ավետարանի մասին, որին սովորաբար հետևում է խաղ: Երբեմն թվում է, թե երեխաները ուշադրություն չեն դարձնում, բայց հետո նրանք ինչ-որ բան են ասում դասից, և մենք հասկանում ենք, որ նրանք իսկապես լսել են: Ամեն ինչից շատ մենք փորձում ենք լինել լավ օրինակ: Երբ մեր երեխաները տեսնում են մեզ ուրիշներն օգնելիս, նրանք ցանկանում են օգնել իրար – երեխաները միշտ կրկնօրինակում են իրենց ծնողներին: Ընտանեկան երեկոներից բացի մենք ժամանակ առ ժամանակ ունենում ենք «գործադիր ժողովներ», որի ժամանակ ամուսինս և ես խոսում ենք մեր ընտանիքի կարիքների մասին (ֆինանսական, կրթական, ֆիզիկական, հոգևոր և այլն): Երբեմն որոշ բաներ անհաղթահարելի են թվում, բայց մենք փորձում ենք քայլեր ձեռնարկել հասնելու այնտեղ, որտեղ ուզում ենք: Այս գործադիր հանդիպումների ժամանակ մենք նաև վերանայում ենք մեր նախկին նպատակները և քննարկում, թե ինչպես ենք շարժվում և ինչը կարող ենք ավելի լավ անել: Դա ընթացքի մեջ գտնվող գործ է: Ցույց տալ ավելին

  • Ամեն երկուշաբթի մենք ընտանեկան երեկո ենք անցկացնում: Դա իմ դստեր ամենասիրած երեկոն է շաբաթվա մեջ: Մենք միասին երգում ենք, միասին աղոթում ու հետո մի կարճ դաս ենք անում, օրինակ` բաժին հանելու կամ ծառայության կամ աղոթքի մասին, և հետո խաղ ենք խաղում ինչպես բադ, բադ, սագ և հյուրասիրություն վայելում: Մենք անհամբեր սպասում ենք դրան, և դա մեզ օգնում է խաղաղություն բերել տուն, որը հաճախ քաոսային վիճակում է: Ցույց տալ ավելին

  • Ընտանիքս ամենակարևոր բանն է ինձ համար...քանի որ մեր զբաղված կյանքը երբեմն թելադրում է մեր գրաֆիկը, ես գտնում եմ ինձ խստորեն հետևելիս մեր «համատեղ ժամանակին»: Մենք առաջնահերթություն ենք դարձրել մի քիչ հեռանալ աշխարհից...անտեսել հեռախոսը, անջատել հեռուստացույցը և համակարգիչը և ուղղակի հնաոճ ընտանեկան լավ ժամանակ անցկացնել: Երբ մեր գրաֆիկը դառնում է խելահեղ, երեխաները հաճախ հարցնում են. «Կարո՞ղ ենք ունենալ ուղղակի ընտանեկան գիշեր»: Այն ոչ մի առանձնահատուկ բան չէ, ուղղակի խաղեր, եգիպտացորեն, կրակ կրակարանում...միասին որևէ բան: Ցույց տալ ավելին

  • Մենք ժամանակ ենք հատկացնում միասին լինելու համար, մենք զրուցում ենք մեր առօրյա գործերի և ավետարանի շուրջ: Ցույց տալ ավելին

  • Ամեն առավոտ և երեկո Ամուսինս և ես աղոթում ենք միասին, նաև աղոթում ենք առանձին-առանձին: Մենք նաև ուսումնասիրում ենք սուրբ գրությունները միասին և առանձին: Ի լրումն դրա, Եկեղեցու խորհրդով մենք ունենք առանձնացրած մեկ օր, դա Երկուշաբթին է և իմանալով, որ երբեմն Երկուշաբթին շատ վատ օր կարող է լինել, այդ պատճառով էլ Երկուշաբթին ընտրված է «ընտանեկան երեկոյի» համար: Մենք միասին երգում ենք օրհներգ, պլանավորում մեր շաբաթը, կիսվում հոգևոր մտքով, իսկ հետո միասին խաղ խաղում: Մենք մեկս մյուսի երջանկությունը համարում ենք առաջնահերթ, մենք շփվում և ապրում ենք ըստ մեր կարողությունների, անձնազոհաբար, ինչպես Քրիստոսն է ուսուցանել մեզ: Ցույց տալ ավելին

  • Չնայած արվեստի գործունեության մեջ ամբողջովին ընկղմվելու գայթակղությանը, ես որոշում կայացրեցի իմ ամուսնու հետ` մնալ տանը և լինել մայր: Ես վստահ եմ, որ այս որոշումը հիասթափեցրեց իմ որոշ դասախոսներին, ովքեր անմիջապես ավարտելուց հետո շատ հաջողակ և մանրամասն գործունեության հույսեր էին փայփայում: Այնուամենայնիվ, մենք կայացրեցինք այս որոշումը, քանի որ ցանկանում էինք հասնել այս նպատակին, և մենք երբեք չենք քննադատի աշխատող մայրերին կամ միայնակ մայրերին, ովքեր պետք է տնից դուրս աշխատեն: Այս որոշումը համապատասխանում է մեր տան իրավիճակին: Ես ընտրեցի դադարեցնել արվեստի մեջ իմ գործունեությունը մինչև նրանց մեծանալը, կամ նվազագույնի հասցնել այն, հատկապես նրանց շատ փոքր ժամանակ: 19 տարի երեխա մեծացնելուց հետո ես շատ շնորհակալ եմ այդ որոշման համար ոչ միայն այն պատճառով, որ եղել եմ այնտեղ ամեն պահի` լավ և վատ, հրաշալի և դժվարին, այլ այն պատճառով, որ այժմ, երբ այդ տարիներն անցել են, դուք երբեք չեք կարող դրանք վերադարձնել: Եվ արագ անցան այդ 19 տարիները: Ես երբեք չեմ զղջա իմ երեխաների հետ տանը մնալու որոշման համար: Ես երբեք ճնշում չեմ զգացել դա անելու համար: Դա իմ որոշումն էր: Մինչդեռ աշխարհը կարող է հավանություն չտալ այդ որոշմանը և ինձ համարել ցածր ինտելեկտի տեր մարդ, անպատեհ է թվում, երբ մեկը մտածում է, որ մայր լինելն այնուամենայնիվ «ինձ» համար չէ: Դա «նրանց» համար է և հոգ տանել փոքրիկ սրտերի և մտքերի համար, որ լինեն ինքնուրույն, հարմարվող, հմուտ և հոգատար մարդիկ, ազնիվ և վճռական անհատներ, և ամենակարևորը, երեխաներ, որոնք միշտ իրենց սիրված են զգում, վստահ են նրանում, թե ով են իրենք` Աստծո զավակներ, Հիսուս Քրիստոսի Ավետարանի լրիվության գիտելիքով: Հատկապես, երբ 4 երեխաներից 3-ն այժմ դեռահասներ են, ես հիմա շատ լավ տեսնում եմ, թե ինչպես է տանը մնացող մայր լինելու որոշումը ամբողջովին օգտակար եղել նրանց և ինձ: Մենք մոտ և ամուր հարաբերություններ ունենք և ես տեսել եմ, թե ինչպիսի անհատականություններ են նրանք դառնում: Նրանք ոչ միայն լավ բնավորության տեր բարձր չափանիշներ և պարտականության զգացողություն ունեցող երեխաներ են, այլ նաև բավականին մեծ են ինձ լավ ընկերներ լինելու համար: Ի վերջո, ավետարանի լրիվությունը ծրագրված է այնպես, որ աջակցի ընտանիքներին ստեղծել իսկական կապ, որտեղ կատարյալ սեր կա, նույնիսկ դժվար պահերին մեզ խորհուրդ է տրվել աղոթել միասին, աղոթել միմյանց համար, օգնել և ծառայել միմյանց և անվերապահորեն սիրել: Եվ ի տարբերություն այլ դեպքերի, ծնողներին տրված է մեր երեխաների հետ կապված մեր ամենասրբազան պատասխանատվության առնչությամբ աղոթքների պատասխաններ ստանալու արտոնություն: Մեզ խորհուրդ է տրվել ներառել Երկնային Հորը ծնող լինելու գործընթացում, որը մեզ շատ է օգնում: Որպես ծնող ես շատ պատասխաններ եմ ստացել իմ աղոթքներին իմ երեխաների և նրանց կարիքների վերաբերյալ, նույնիսկ, որ իմանամ, թե երբ երեխան կարող է հոգևոր դժվարությունների առաջ կանգնել: Ես շատ շնորհակալ եմ աղոթքի զորության համար: Դա նշանակում է, որ կա Աստված և այս վերջին օրերի ավետարանի լրիվությունը ճշմարիտ է: Ես տեսնում եմ նրա ձեռքն ամեն օր, իմ կյանքի փոքր և աննկատ մանրամասներում, ես կարող եմ խորհրդակցել իմ Երկնային Հոր հետ, թե ինչպես կարող եմ լավագույնս օգտագործել իմ ժամանակը և լավագույնս ծառայել իմ ընտանիքին: Աղոթքը նաև օգնում է ինձ հաղթահարել զայրույթի պահերը, քանի որ ընտանեկան կյանքում հաճախ են զայրույթը և դժվարությունները, և երբեմն էլ ցանկությունների բախումներ են տեղի ունենում: Որպես ծնող Հիսուս Քրիստոսի սերը հիմքում ունենալը միշտ օգնում է ինձ իմ երեխաներին դիտել որպես Աստծո զավակներ: Մի պահ հետ քաշվելը և աղոթք ասելը զայրույթի այդ պահերին օգնում է ինձ մաքրել իմ մտքերը, ասելով. «Ինչպե՞ս կվարվեր Փրկիչն այս իրավիճակում» կամ «Խնդրում եմ, տուր ինձ ուժ»: Այս հարցերն օգնում են ինձ հետ պահել զայրույթը և մոտենալ այդ իրավիճակներին ավելի արդյունավետ ձևով և չվիրավորել ոչ մեկի արժանապատվությունը: Ի վերջո, ամեն օր աղոթելը և սուրբ գրություններն ուսումնասիրելը, Երկնային աջակցություն փնտրելը ամենօրյա գործողությունների համար անհատական և ընտանեկան աղոթքներում, միասին իմաստալից ժամանակ անցկացնելը, որոնք հաճախ դառնում են աննկարագրելի պահեր, այն միջոցներն են, որոնց օգնությամբ Երկնային Հայրը ծրագրել է ընտանիքների ամրացումը: Ցույց տալ ավելին

Արդյունքներ չկան