mormon.org Համաշխարհային
Մեր մարդիկ
Մեր արժեքները
Մեր հավատալիքները
Այցելեք մեզ
.

Ի՞նչ է նշանակում լինել Մորմոն:

Պաշտոնական պատասխան

Այստեղ` երկրի վրա գտնվելու ամենամեծ պատճառներից մեկը` «ուրախություն ունենալն է» (2 Նեփի 2.25): Անձնական աղոթքը, սուրբ գրությունների ուսումնասիրությունը և եկեղեցի հաճախելը օգնում է մեզ ավելի լավ հասկանալ, որ այս կյանքում ուրախություն և երջանկություն գտնելու լավագույն ուղին է` սովորել մեր Երկնային Հոր երջանկության ծրագրի, Հիսուս Քրիստոսի ավետարանի մասին և ձգտել պահել Աստծո «օրենքը» (Առակաց ԻԹ.18):

Ընտանիքները Աստծո Ծրագրի կարևոր մասն են և մեր կյանքը հիմնականում կենտրոնացած է մեր ընտանիքների վրա: Մենք ցանկանում ենք յուրաքանչյուրի հետ կիսվել մեր երջանկությամբ, որ վայելում ենք, ծառայության, միսիոներական աշխատանքի միջոցով և նպաստելով հասարակության զարգացմանը:

  • Մորմոն լինել նշանակում է լինել աջակցող, սիրող, տաղանդավոր մարդկանց խմբի մի մասնիկ, ովքեր միավորված են ընդհանուր նպատակով՝ օգնել միմյանց դառնալ ավելի լավը: Հիմնված լինելով Հիսուս Քրիստոսի հավատքի վրա` մենք ապրում ենք աշխարհում, բայց փորձում ենք չլինել աշխարհից: Եկեղեցին պարզապես մի կազմակերպություն է, որ աշխատում է օգնել մեզ բարելավել մեր բնավորությունը և մեր կյանքը ամեն օր: Ես հաճախ զարմանում եմ այն փաստով, որ ունեմ արագ հասանելի մարդկանց մի ցանց՝ ցանկացած տեղ աշխարհում, ովքեր ոչ միայն կօգնեն ինձ կարիքի ժամանակ, այլև ուրախ կլինեն աջակցել: Իմ Ստենֆորդի գործարարական համալսարանի ցանցը հոյակապ է: Ես Երիտասարդ Նախագահների Կազմակերպության անդամ եմ, որի ներկայացուցիչները սփռված են ողջ աշխարհով մեկ: Բայց այս ահռելի ցանցը ոչինչ է՝ համեմատած այն սիրո և աջակցության հետ, որ ես զգում եմ եկեղեցու անդամների կողմից: Ես չեմ հավատում, որ երկրի վրա կա նման կազմակերպություն, և կասկած չունեմ, որ լավ բան անելու, Փրկչին հետևելու, ամեն օր մի քիչ լավը լինելու ընդհանուր հետաքրքրվածությունը իսկապես առաջնորդում է դեպի անհավատալի և յուրօրինակ զգացմունքի, որ դու երբեք միայնակ չես: Եվ, իհարկե, մորմոն լինել նշանակում է, որ ես ունեմ հնարավորություն իրոք զգալու Փրկչի սերը, հավատալու Նրան և Իր քավությանը, ամեն օր աշխատելու իրականացնել այն նպատակը, որ Աստված նշանակել է իմ կյանքի համար: Ցույց տալ ավելին

  • Որպես Եկեղեցու անդամներ անհատները ակտիվորեն հետամուտ են լինում իրենց հոգևոր աճին ու հասկացողությանը անձնական և կոլեկտիվ ուսումնասիրությունների միջոցով: Մարդու հավերժական բնույթի և Աստծո հետ հարաբերությունների վերաբերյալ աղոթքով մտորումների հետ միասին այս ուսումնասիրությունները բերում են խաղաղություն և իմաստ են տալիս կյանքի գարնանը, ամռանը, աշնանը և ձմեռվան: Այս հավատքում բոլորն էլ իրենց մասնակցությունն են ունենում, չկա վճարվող հոգևորականություն, ուստի ծառայության և ղեկավարության պաշտոնների են նշանակվում կամավոր անհատները: Միմյանց հանդեպ վստահություն ունենալը ստեղծում է խանդավառ համայնք, որտեղ հոգ է տարվում անհատների կարիքների համար: Մորմոնական հավատքի վարդապետության և պատվիրանների համաձայն ապրելը մարդուն յուրահատուկ է դարձնում. հեռու է պահում ալկոհոլից, արթուն պահող միջոցները և հասարակության կողմից սահմանված կարգերը կարող են անձնական և հասարակական դժվարություններ առաջ բերել: Այնուամենայնիվ, եթե մեկը անկեղծորեն հավատարիմ է այս սկզբունքներին և խոնարհաբար հարգում է ուրիշների ընտրությունները, մեծապես զգացվում է գոհացնող անդորր: Անդամներին խրախուսվում է ապրել իրենց չափանիշների համաձայն «օրենքի Հոգով», ի հակադրություն «գրությանը»: Ընտանիքները, որ դիտվում են որպես հավերժական բնույթ ունեցող, հակասապես կազմված են չամուսնացած ամուրիներից, այրի կանանցից և այրի տղամարդկանցից, միայնակ ծնողներից, զույգերից, որոնց երեխաներն արդեն չափահասներ են և երիտասարդ ընտանիքներից, ովքեր նոր են սկսում իրենց ուղին: Յուրաքանչյուրն էլ մեծ արժեք ունի և արժանանում է մեծ ուշադրության գերագույն ղեկավարության և օժանդակ կազմակերպությունների կողմից: Ցույց տալ ավելին

  • Դա վիթխարի պարտականություն է՝ շատ ժամանակ և շատ տքնաջան աշխատանք պահանջող: Բայց դա նաև մեր ամենակարևոր օրհնությունների սկզբնաղբյուրն է: Ցույց տալ ավելին

  • Շատ մարդիկ, որոնց ես հանդիպում եմ լեռնային սպորտաձևերում, ասում են ինձ, որ նրանք նայում են սարերին, ինչպես իրենց կրոնին: Նրանք ասում են ինձ, որ իրենք դեմ են «կազմակերպված կրոններին» և հաճախ մտածում են, որ դրանք չափազանց սահմանափակող են: Ես նույնպես ինձ Աստծուն մոտ եմ զգում սարերում, սակայն ինձ հաճախ հարցնում են. «Ի՞նչ սխալ բան կա պարզապես ցանկացած բան անելում, ինչը ձեզ երջանիկ է դարձնում»: «Ի՞նչ կարիք կա, որ լինեն այդքան շատ կանոններ»: «Ինչպե՞ս կարող եք դուք երջանիկ լինել այդ բոլոր սահմանափակումների հետ մեկտեղ»: Դրանք եղել են դժվար հարցեր ինձ համար: Ես հավատում եմ, որ մենք պետք է լինենք երջանիկ: Ես վերջերս հասկացա, որ ես թերևս ապրում եմ համաձայն այդ համոզմունքների: Ես անում եմ այն, ինչը ինձ երջանիկ է դարձնում: Ես սիրում եմ այս ավետարանը: Այն լցնում է իմ կյանքը ուրախությամբ, տալիս է ինձ ուժ, և բարձրացնում է ինձ, երբ ես ցած եմ ընկնում: Ես ապրում եմ իմ կյանքն այն ձևով, որը ինձ երջանիկ է դարձնում: Աստված գիտի իմ էությունը և Նա գիտի, թե ինչը մեզ կբերի մեծագույն ուրախություն: Մենք կարող ենք անց կացնել մեր կյանքը երջանկություն փնտրելով մեր իսկ ճանապարհով, կամ մենք կարող ենք ընտրել կարճ ճանապարհը դեպի ճշմարիտ երջանկություն` հետևելով Աստծո ուսմունքներին և Նրա օրենքներին: Ես չեմ հանդիպել որևէ մեկին, ով ավելի երջանիկ է, քանի որ նա ապրում է հակառակ ավետարանին: Աստծո օրենքները միայն մեզ զերծ են պահում ինքներս մեզ և ուրիշներին վնաս պատճառելուց, հակվածությունների գերին դառնալուց և ճշմարիտ երջանկությունից շեղվելուց, երբ փնտրում ենք այն վայրերում, որոնք երբեք չեն կարող առաջարկել իսկական և հարատև ուրախություն: Հարցը այն չէ, թե «պե՞տք է, որ մենք անենք այն, ինչը մեզ երջանիկ է դարձնում», այլ դրա փոխարեն. «ո՞րն է ճշմարիտ երջանկությունը և ի՞նչն է մեզ իսկապես ամենաերջանիկը դարձնում»: Ես զգում եմ, կարծես ես ունեմ պատասխանները այդ երկու հարցերի էլ և որ երկուսն էլ միևնույն ժամանակ մխիթարող և ոգևորող են: Ցույց տալ ավելին

Արդյունքներ չկան