mormon.org Ανά τον κόσμο
Άνθρωποι
Αξίες
Τα πιστεύω
Επίσκεψη
.

Υπηρέτηση προς το κοινωνικό σύνολο

Συμμετέχετε στην κοινότητά σας

Η πίστη μας στον Θεό μάς κινητοποιεί να είμαστε ευσυνείδητοι πολίτες της χώρας, της πολιτείας και της πόλης μας. Αν έχουμε μία αιώνια προοπτική, θυμόμαστε ότι όλοι είμαστε υιοί και θυγατέρες του Θεού -- στην κυριολεξία αδελφοί και αδελφές. Κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε για να είμαστε καλοί πολίτες, κάνουμε τον κόσμο γύρω μας ένα πιο όμορφο, ειρηνικό και δίκαιο μέρος για την οικογένειά μας και για τους συνανθρώπους μας.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε στη δική μας κοινότητα; Τι κάνουμε για να καταστήσουμε τη χώρα μας καλύτερο μέρος; Το να είναι κανείς καλός πολίτης μπορεί να είναι τόσο απλό όσο το να ερευνά πολιτικά ζητήματα, ούτως ώστε να είμαστε ενημερωμένοι ψηφοφόροι ή να οργανώσουμε πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ώστε τα παιδιά στη γειτονιά μας να έχουν κάτι διασκεδαστικό και ασφαλές να κάνουν μετά το σχολείο. Ή ίσως θέλουμε να αναλάβουμε ένα μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη ή η πολιτεία μας, όπως το να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το έγκλημα ή να βελτιώσουμε την τοπική βιβλιοθήκη. Όπως και αν επιλέξουμε να βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας, μπορούμε να είμαστε πεπεισμένοι ότι «όταν είστε στην υπηρεσία των συνανθρώπων σας είστε απλώς στην υπηρεσία του Θεού σας» (Μωσία 2:17).

Αφοσιωμένος στη χώρα σας

Ακόμη και αφού τοπικές κυβερνήσεις τούς είχαν εκδιώξει από πολλαπλούς αποικισμούς και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αρνήθηκε να τους προστατεύσει, ζητήθηκε από τους πρώτους μορμόνους και όντως έστειλαν ένα τάγμα στρατιωτών να πολεμήσει για τη χώρα τους. Το 12ο Άρθρο της Πίστης λέει: «Πιστεύουμε στο να υποτασσόμαστε σε βασιλιάδες, προέδρους, κυβερνήτες και ηγεμόνες, στο να υπακούμε, να σεβόμαστε και να υποστηρίζουμε το νόμο». Η αφοσίωση στο δόγμα μας δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αφοσιωθούμε στη χώρα μας επίσης. Ένας πρώην πρόεδρος της Εκκλησίας, ο Γκόρντον Χίνκλι, είπε ότι ένας καλός μορμόνος «υποχρεούται να είναι καλός πολίτης της χώρας η οποία τον γέννησε ή την οποία έχει υιοθετήσει ως πατρίδα του. Κάποιος που είναι μέλος της βασιλείας του Θεού θα πρέπει να είναι ένας από τους καλύτερους ανθρώπους του Θεού σε όλον τον κόσμο». Εκτός από την υποστήριξη των κυβερνητικών ηγετών και τη συμμετοχή στα θέματα κυβερνητικής πολιτικής, αφοσίωση σημαίνει επίσης ότι προσπαθούμε να κάνουμε τη χώρα μας καλύτερο μέρος. Η πίστη μας στον Θεό και η αγάπη μας για τους συνανθρώπους μας μπορεί να μας εμπνεύσει να βοηθήσουμε στη διόρθωση ορισμένων από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας.

Σημαντική συμμετοχή στη δική σας πίσω αυλή

Οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε να είμαστε καλοί πολίτες, αλλά δεν είναι πάντοτε εύκολο να ξέρουμε πώς. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν πρέπει να χαρίσουμε όλον τον χρόνο και την ενέργειά μας για να θεωρηθούμε καλοί πολίτες. Λίγες ώρες εδώ και εκεί, ακριβώς στην πίσω αυλή μας, μπορούν να κάνουν κάτι το διαφορετικό. Τι θα συνέβαινε στα αθλητικά προγράμματα για νέους, αν δεν υπήρχαν γονείς ως εθελοντές να προπονούν; Ποιες φιλίας θα μπορούσαν να χαθούν, αν κανείς δεν οργάνωνε πάρτι για όλη τη γειτονιά; Τι θα συνέβαινε στους εξαθλιωμένους, αν κανείς δεν προσφερόταν ως εθελοντής να βοηθήσει στα άσυλα για αστέγους και στα συσσίτια; Η καλή ιδιότητα ως πολίτες αρχίζει στο σπίτι και τα μικρά πράγματα που κάνουμε για να γίνει ο δρόμος μας πιο όμορφος, έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο απ’ ό,τι θα μπορούσαμε να σκεφθούμε. Όλοι έχουμε κάτι πολύτιμο να συνεισφέρουμε, απλώς πρέπει να βρούμε τι είναι αυτό και να το πραγματοποιήσουμε.

Καλοί πολίτες της γης

Εκτός από το να είμαστε πολίτες μίας πόλης και μίας χώρας, είμαστε όλοι πολίτες της γης. Ο Θεός δημιούργησε τον όμορφο κόσμο στον οποίον ζούμε και έχουμε ευθύνη να τον σεβόμαστε. Μπορούμε να δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας για τη θαυμαστή δημιουργία Του με το να είμαστε ενήμεροι για τους φυσικούς πόρους που καταναλώνουμε και να εργαζόμαστε για να τους μειώνουμε, να τους επαναχρησιμοποιούμε και να τους ανακυκλώνουμε -- ο Θεός μάς έδωσε «[κυριαρχία σε] όλα τα ζώα τού αγρού» αλλά με αυτήν την κυριαρχία έρχεται η προσδοκία να ενεργούμε με ευθύνη (Μωυσή 5:1). Έχουμε επιφορτισθεί να φροντίζουμε τη γη, όχι μόνον επειδή είναι δώρο από τον Θεό, αλλά επειδή εξαρτώμεθα από αυτήν για τη διατροφή μας. Όχι τόσοι πολλοί από εμάς καλλιεργούμε τις δικές μας τροφές όπως έκαναν οι άνθρωποι πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, επομένως μπορεί να είναι εύκολο να ξεχάσουμε πόσο δεμένοι είμαστε με τη γη από την οποία ζούμε (Όλη μας η τροφή προέρχεται από το παντοπωλείο, σωστά;). Θα πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε από πού προέρχεται πραγματικά η τροφή μας. Για να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας στον Θεό, προσπαθούμε να εργαζόμαστε για να διατηρούμε τη βιώσιμη χρήση της ομορφιάς της γης και την αφθονία για τις γενεές που ακολουθούν.

Η χρηστότητα υψώνει το έθνος

Είτε είστε εκλεγμένος αξιωματούχος, δάσκαλος σε δημόσιο σχολείο είτε ο μέσος ψηφοφόρος, το πώς μεταχειρίζεστε το πολιτικό σας καθήκον συμβάλλει στην ανάπτυξη ή στην παρακμή του μέρους σας στον κόσμο. Μία χώρα, μία πολιτεία ή μία κοινότητα είναι σαν μία οικογένεια -- αναπόφευκτα ατελής, αλλά τόσο καλή όσο οι άνθρωποι που την απαρτίζουν. Η ακεραιότητα της πολιτείας οικοδομείται από τα χέρια των πολιτών της. Μόνο και μόνο επειδή δεν μπορείτε να κάνετε τέλεια τη χώρα σας δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεστε της ευθύνης. Αν καλοί άνθρωποι αποτύχουν να συμμετάσχουν στις πολιτικές αποφάσεις που διαμορφώνουν τη ζωή τους, άλλοι που είναι πιο ιδιοτελείς θα διαμορφώσουν οι ίδιοι την κυβέρνηση.


Αποδίδοντας δασμό στον Καίσαρα και στον Θεό

Όταν ένας από τους Φαρισαίους ρώτησε τον Ιησού τι σκεπτόταν σχετικά με το να δίνουν δασμό στην κυβέρνηση, είπε: «Αποδώστε… στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα, και στον Θεό, αυτά που ανήκουν στον Θεό» (Κατά Ματθαίον 22:21). Έχουμε χρέος στην κυβέρνησή μας για τους δρόμους που χρησιμοποιούμε, τα σχολεία στα οποία φοιτούν τα παιδιά μας, την επιβολή του νόμου που μας κρατά ασφαλείς και τις άλλες υπηρεσίες που παρέχει. Έχουμε χρέος στον Θεό για την ίδια μας την ύπαρξη και τις αιώνιες ευκαιρίες μας. Ξεπληρώνουμε αυτά τα δύο χρέη με διαφορετικούς τρόπους και πρέπει να τιμούμε και τους δύο πιστωτές μας, προκειμένου να είμαστε άξιοι των ευλογιών που απολαμβάνουμε σε αυτήν τη ζωή και εκείνων για τις οποίες έχουμε υπόσχεση στην επόμενη ζωή.

Πολιτική ουδετερότητα και ευγένεια

Μολονότι πιστεύουμε στο να παίρνουμε θέση επί ηθικών ζητημάτων, ως Εκκλησία παραμένουμε ουδέτεροι σε θέματα κομματικής πολιτικής σε όλα από τα πολλά έθνη στα οποία το δόγμα μας έχει εδραιωθεί. Οι ηγέτες της Εκκλησίας δεν υποδεικνύουν ποιον υποψήφιο θα πρέπει να ψηφίσουν τα μέλη τους --ή ποιον όχι-- ακόμη και αν ένας υποψήφιος δεν συμφωνεί με μία δημοσίως διατυπωθείσα θέση της Εκκλησίας. Τα μέλη της Εκκλησίας είναι ελεύθερα να ευθυγραμμίζονται με οποιοδήποτε πολιτικό Be Accepting Of Your Community κόμμα ή οργάνωση επιλέγουν, σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της δικής τους συνείδησης.

Πέρα από αυτό, οι μορμόνοι παροτρύνονται να είναι πολιτισμένοι αναφορικώς προς πολιτικά ζητήματα. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Ενίοτε αισθανόμαστε τόσο βαθιά ορισμένα θέματα ή κάποια θέματα είναι τόσο αμφιλεγόμενα, που μπορεί να είναι δύσκολο να σεβαστούμε το δικαίωμα της διαφορετικής γνώμης του άλλου. Όμως ο Κύριος μάς λέει στο Βιβλίο του Μόρμον ότι«το πνεύμα της φιλονικίας δεν είναι δικό μου, αλλά είναι τού διαβόλου, ο οποίος είναι ο πατέρας της φιλονικίας, και κεντρίζει τις καρδιές των ανθρώπων για να φιλονικούν με θυμό ο ένας με τον άλλον» (Νεφί Γ΄ 11:29).

Να αποφασίζουμε και να ενεργούμε αφ’ εαυτού μας

Ενίοτε, αν ένας εκλεγμένος αξιωματούχος είναι μέλος μίας θρησκείας ή άλλης οργανώσεως με ευκρινώς διατυπωθέντα πιστεύω, υπάρχει κάποια ανησυχία ανάμεσα σε μερικούς ότι θα κάνει οτιδήποτε υπαγορεύσει αυτή η θρησκεία ή η οργάνωση. Η Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών έχει τη θέση ότι η εκκλησία και η πολιτεία είναι ξεχωριστές οντότητες. Πιστεύουμε ότι η θρησκευτική εξουσία δεν θα πρέπει να επεμβαίνει σε πολιτικά ζητήματα και ότι οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι ή δημόσιοι υπάλληλοι είναι απολύτως ελεύθεροι να επιτελούν τα καθήκοντά τους. Αν υπήρξε κάποια συμπεριφορά από μορμόνους που είναι ενάντια σε αυτές τις αρχές, είναι σε παράβαση των επισήμων αρχών και της πολιτικής της Εκκλησίας.

Ο Κύριος έχει «δώσει στα τέκνα των ανθρώπων να αποφασίζουν και να ενεργούν αφ’ εαυτού τους» (Διδαχή και Διαθήκες 104:17). Εκλεγμένοι αξιωματούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι που είναι μορμόνοι λαμβάνουν τη δική τους απόφαση και μπορεί να μη συμφωνούν απαραιτήτως με δημοσίως διατυπωθείσες θέσεις της Εκκλησίας. Η Εκκλησία μπορεί να διαβιβάζει τις απόψεις της προς αυτούς, όπως μπορεί σε οιονδήποτε άλλον ηγέτη, αλλά αναγνωρίζει ότι αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες πρέπει να κάνουν τις δικές τους επιλογές βάσει της καλύτερης κρίσεώς τους και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους υποψηφίους της εκλογικής περιφέρειας που αντιπροσωπεύουν.