mormon.org Ανά τον κόσμο
Άνθρωποι
Αξίες
Τα πιστεύω
Επίσκεψη
.

Ελευθερία στην επιλογή

Το σχέδιο του Θεού περιλαμβάνει ελευθερία επιλογής

Φαντασθείτε να πάτε έξω να φάτε και να παραγγείλετε μία σαλάτα και ο σερβιτόρος να σας πει ότι δεν μπορείτε να την έχετε, ότι πρέπει να έχετε σούπα αντιθέτως. Πώς θα αισθανόσασταν; Η επιλογή μεταξύ σούπας και σαλάτας είναι αρκετά ακίνδυνη, αλλά δείχνει ένα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσεως: δεν μας αρέσει να μας εξαναγκάζουν να λαμβάνουμε αποφάσεις τις οποίες είμαστε ικανοί να πάρουμε αφ’ εαυτού μας. Αντιστεκόμαστε στον εξαναγκασμό. Ακόμη και όταν αντιμετωπίζουμε σοβαρότερες αποφάσεις, κάποιες με ηθικές επιπτώσεις, είναι σημαντικό να επιλέγουμε αφ’ εαυτού μας. Ο Θεός μάς έδωσε την ελευθερία επιλογής μας και πάντοτε θα σέβεται την ελευθερία μας να κάνουμε επιλογές. Αν και είμαστε «υπόλογοι» για τις επιλογές μας (Διδαχή και Διαθήκες 101:78) και πάντοτε θα υπάρχουν συνέπειες για αυτές τις επιλογές τόσο καλές όσο και κακές, ο Θεός ποτέ δεν έχει εγκρίνει τη χρήση βίας. Στην πραγματικότητα, ο Θεός καλλιεργεί το πνεύμα της ελευθερίας και γνωρίζει ότι ο ανθρώπινο πνεύμα απαιτεί ελευθερία για να υπηρετούμε αποτελεσματικώς και να πιστεύουμε σε Εκείνον. Είπε στον Αδάμ και την Εύα να μη φάνε τον απαγορευμένο καρπό, αλλά είπε επίσης: «κι όμως, μπορείς να διαλέξεις μόνος σου». (Μωυσή 3:17)

Είναι σημαντικό να μην ποδοπατούμε τις ελευθερίες των άλλων ανθρώπων σε αναζήτηση των δικών μας. Ακόμη και όταν αισθανόμαστε ότι ο τρόπος σκέψεώς μας μπορεί να είναι για το «καλό» κάποιου άλλου, είναι σημαντικό να έχουν όλοι το δικαίωμα της γνώμης και των πιστεύω τους.

Κάνοντας δύσκολες επιλογές

Το να είναι κάποιος ανεκτικός και μη επικριτικός μπορεί να είναι καλά χαρακτηριστικά, κάτι που διατηρεί το δικαίωμα για όλους να επιλέγουν αφ’ εαυτού τους. Όμως το να μην κάνει τίποτε κανείς αποτελεί από μόνη της μια επιλογή και όχι πολύ καλή. Ούτε το να αφήνετε άλλους ανθρώπους, την κοινωνία ή τους πολιτικούς θεσμούς να αποφασίζουν για εσάς. Παραδείγματος χάριν, μόνο και μόνο επειδή πολλές ταινίες απεικονίζουν σεξουαλικές σχέσεις πριν από τον γάμο ως κάτι εντελώς αποδεκτό, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι. Ο χαρακτήρας μας θα αναπτυχθεί και θα εξευγενισθεί όταν κάνουμε επιλογές βάσει αυτού που είναι ηθικώς σωστό. Και παρά την επικρατούσα σοφία, υπάρχει πραγματικά το σωστό και το λάθος στον κόσμο. Η αλήθεια δεν είναι σχετική και η αμαρτία δεν είναι απλώς κάποια κρίση βάσει των αξιών κάποιου αδιαφώτιστου ατόμου.

Όχι πολύ καιρό πριν, ο Τζέιμς Φάουστ της Πρώτης Προεδρίας της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών αφηγήθηκε μία ιστορία από τότε που ήταν νεαρός στρατιώτης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μία επιλεγμένη ομάδα «ψημένων στρατιωτικών καριέρας» τού έπαιρνε συνέντευξη για τη σχολή αξιωματικών. Τον ρώτησε αν πίστευε ότι ο ηθικός κώδικας θα έπρεπε να χαλαρώσει κατά την περίοδο του πολέμου λόγω της έντασης της μάχης. Ο Πρόεδρος Φάουστ ένιωσε ότι υπονοούσε ότι θα έπρεπε και αναρωτήθηκε αν θα έπαιρνε βαθμούς, συμφωνώντας με την ιδέα. Στο τέλος, ωστόσο, είπε απλώς: «Δεν πιστεύω ότι υπάρχει διπλό πρότυπο ηθικής». Εντέλει έγινε δεκτός στη σχολή αξιωματικών, ίσως λόγω της αποφασιστικότητάς του να κάνει αυτό που ήταν σωστό, επειδή ήταν σωστό ακόμη και όταν ήταν δύσκολο.

Στους νέους ανύπανδρους μορμόνους συχνά τίθενται ερωτήσεις όπως: «Πώς είναι δυνατόν να μην έχεις κοιμηθεί ποτέ με κάποιον; Δεν θέλεις ;» Το να το θέλεις, λέει μία νέα γυναίκα, είναι εντελώς άσχετο. «Απλώς το να θέλεις κάτι δεν είναι σωστός οδηγός για την ηθική συμπεριφορά». Ένας γονέας με μικρά παιδιά μπορεί να θέλει να κοιμηθεί μετά τις 6 π.μ. και να αφήσει τα παιδιά να φροντίσουν τον εαυτό τους ή να εγκαταλείψει τη δουλειά του για να κάνει κάτι πιο διασκεδαστικό. Ο υπεύθυνος γονέας επιλέγει να κάνει όλων των ειδών θυσίες. Απαιτεί πειθαρχία να επιλέγεις το σωστό. Η ειρωνεία είναι ότι όσο πιο πειθαρχημένοι είμαστε και όσο πιο χρηστές είναι οι επιλογές μας, τόσο περισσότερη ελευθερία έχουμε. Η αμαρτία περιορίζει τις μελλοντικές μας επιλογές: τα ναρκωτικά και άλλες χημικές ουσίες, το αλκοόλ, η συζυγική απιστία γρήγορα γίνονται εθισμοί που γίνεται πολύ δύσκολο να απελευθερωθούμε από αυτούς. Ο εθισμός γίνεται ο κύριος και εμείς οι σκλάβοι του. Η κατάχρηση της ελευθερίας έχει την τάση να παραλύει.

Ηθικό θάρρος

Επειδή επωφελούνται από ιστορικής απόψεως, τα ιστορικά βιβλία μπορούν ενίοτε να απλοποιούν ζητήματα που έχουν διχάσει ανθρώπους με την πάροδο των ετών. Η μια πλευρά εμφανίζεται προοδευτική και σωστή, ενώ η άλλη φαίνεται σαν να είναι κοντόφθαλμα «κακά παιδιά». Ωστόσο, σκεπτόμενοι τις αντιπαραθέσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα, κάνει ευκολότερο να δούμε πόσο δύσκολο μπορεί να γίνει στο παρόν να πούμε ποιος έχει «δίκιο» και ποιος «άδικο». Το να πάρεις θέση σε ένα ζήτημα σαν και αυτό είναι δύσκολο, ειδικώς αν η στάση σου δεν είναι δημοφιλής.

Οι μορμόνοι παροτρύνονται να υπερασπίζονται αυτό που πιστεύουν, ασχέτως της επικρατούσας απόψεως. Μπορεί να μην είναι εύκολο, δημοφιλές ή διασκεδαστικό. Μερικές φορές το να παίρνεις θέση σημαίνει να υπόκεισαι στη χλεύη, στη δυσφήμιση ή ακόμη και στη σωματική κακομεταχείριση. Σε αυτό το είδος καταστάσεως, το άτομο μπορεί να βασίζεται στον Κύριο για να το βοηθήσει να διατηρήσει τα πιστεύω του. Εκείνος αναμένει από εμάς να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε ότι είναι σωστό σε οποιαδήποτε κατάσταση και θα μας βοηθήσει να έχουμε το ηθικό θάρρος να το κάνουμε. Δεν είναι αρκετό να κοιτάξουμε αλλού ή να παραμείνουμε ήσυχοι. Το να κοιτάξουμε αλλού ενίοτε μπορεί να είναι από μόνο του αμαρτία. Ενεργούμε όπως ενεργούσε ο Ιησούς, όταν υπερασπιζόμαστε αυτό που πιστεύουμε και αναλαμβάνουμε δράση.

Πολιτική ουδετερότητα

Μολονότι πιστεύουμε στο να παίρνουμε θέση επί ηθικών ζητημάτων, ως Εκκλησία παραμένουμε ουδέτεροι σε θέματα κομματικής πολιτικής. Οι ηγέτες της Εκκλησίας δεν υποδεικνύουν ποιον υποψήφιο θα πρέπει να ψηφίσουν οι μορμόνοι, ακόμη και αν ένας υποψήφιος δεν συμφωνεί με μία δημοσίως διατυπωθείσα θέση της Εκκλησίας. Ούτε υποδεικνύει την πολιτική σε εκλεγμένους αξιωματούχους που είναι μορμόνοι. Η Εκκλησία μπορεί να διαβιβάζει τις απόψεις της προς αυτούς, όπως θα έκανε σε οιονδήποτε άλλον εκλεγμένο αξιωματούχο, αλλά αναγνωρίζει ότι αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες πρέπει να κάνουν τις δικές τους επιλογές βάσει της καλύτερης κρίσεώς τους και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους υποψηφίους της εκλογικής περιφέρειάς τους από τους οποίους εξελέγησαν να αντιπροσωπεύουν. Οι μορμόνοι ευθυγραμμίζονται με οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα πιστεύουν ότι καλύτερα αντιπροσωπεύει τις ατομικές τους απόψεις.