mormon.org Pandaigdigan

Mga Utos ng Diyos

Banal na Patnubay

Naaalala mo ba kung paano tayo tinuruan ng ating mga magulang ng mga patakaran noong bata pa tayo? Mga patakarang gaya ng huwag maglaro sa kalsada o huwag paglaruan ang posporo. Naaalala mo ba na parang kung minsan ay tila pabigat ang mga patakaran, iniisip natin na siguro inimbento lang ito ng ating mga magulang para hindi natin gawin ang talagang gusto nating gawin—mga bagay na akala natin ay magpapaligaya sa atin? Habang lumalaki tayo nalalaman natin kung gaano kahalaga ang mga patakarang ito, kung paano maaaring nasaktan tayo nang lubha o namatay pa nga kung hindi tayo sumunod.

Tulad ng ating mga magulang, binibigyan tayo ng Diyos ng mga utos para mapanatili tayong nakatuon sa kung ano ang pinakamahalaga at paano manatiling ligtas. Lahat ng patnubay Niya ay para panatilihin tayong ligtas, tulungan tayong manatiling malapit sa Kanya at, sa huli, para bigyan tayo ng higit na kalayaan at kaligayahan.

Maaaring isipin natin na ang salitang “utos” ay patungkol sa Sampung Utos—isang listahan ng “Huwag Kang”—hindi lamang sinasabi sa atin ng Diyos kung ano ang hindi natin dapat gawin, kundi sinasabi rin Niya sa atin ang dapat nating gawin. Ang malaking inaasam Niya ay para sa ating walang-hanggang kaligayahan, kaya makatitiyak tayo na ang Kanyang mga utos ay hindi mga patakarang naghihigpit sa atin, kundi ang mga ito ay banal na patnubay para protektahan tayo mula sa kapahamakan at akayin tayo sa mas mabuting pamumuhay.

Ang Dalawang Dakilang Utos

Ang ating pagsunod sa mga utos ng Diyos ay nagmumula sa ating hangaring ipakita ang ating pagmamahal sa Kanya, sa ating kapwa, at sa ating sarili. Habang narito si Jesucristo, tinanong siya ng isang lalaki, “Alin baga ang dakilang utos sa kautusan?” Sumagot si Jesus,

Itinuturo sa atin ni Jesucristo sa iilang linyang ito na ang sentro ng lahat ng “gagawin at hindi gagawin” ay nakatuon sa pagmamahal sa Diyos at pagmamahal sa mga tao sa ating paligid. Habang pinag-iisipan natin ang tungkol sa mga utos na nakalista sa ibaba, makatutulong na isaalang-alang kung paano nauugnay ang bawat isa sa kanila sa dalawang napakahalagang utos na ito.

Manalangin nang Madalas

Maaaring manalangin kahit sino, kahit saan at kahit kailan. Nakaluhod man tayo, nakaupo o nakatayo, nagdarasal nang malakas o tahimik, nagdarasal sa mga grupo o nag-iisa, diringgin at sasagutin tayo ng Diyos. Ang panalangin ay napakadali at napakasimple kaya baka hindi natin ituring na malaking pribilehiyo ito. Ito ay direktang linya ng komunikasyon sa ating Ama sa Langit na nais tayong tulungan sa lahat ng ating problema at tanong. Bagama’t maaaring hindi Siya laging sumasagot kaagad o sa paraang inaasahan natin, naniniwala kami sa mga banal na kasulatan nang sabihin nito na, “Magsihingi kayo, at kayo’y bibigyan; magsihanap kayo, at kayo’y mangakasusumpong; magsituktok kayo, at kayo’y bubuksan” (Mateo 7:7).

Iniutos sa atin na manalangin nang madalas dahil kapag lalo tayong nakikipag-usap sa Diyos; lalo tayong magiging handa sa Kanyang patnubay sa mga pagsubok na nararanasan natin. Isa itong halimbawa kung paanong nagdudulot ng higit na mga pagpapala ang pagsisikap na sundin ang mga utos.

Pag-aralan ang mga Banal na Kasulatan

Karamihan sa banal na kasulatan ay isinulat mahigit nang isang libong taon ang nakararaan, kaya maaaring mahirap wariin kung paano makatutulong sa atin ang pagbabasa nito ngayon mismo. Ngunit dahil walang hanggan ang karunungan ng Diyos, maaari nating mabasa ang mga banal na kasulatan at maipamuhay ang mga aral doon sa sarili nating buhay. Marahil matataas ang posisyon natin sa trabaho na ikatutuwa natin pero kabado rin tayo na baka hindi natin ito magampanan. Marahil parang isa lamang ito sa mga inaaalala natin—isang bagay na hindi natin mahahanapan ng tulong sa mga banal na kasulatan—ngunit ang salaysay tungkol sa pagtawag ng Diyos kay Enoc na magpropesiya ay maaaring makatulong nang malaki sa ating pinangangambahan. Matapos iutos sa kanya ng Diyos na pagsisihin ang masasamang tao sa kanyang paligid, mapagpakumbabang itinanong ni Enoc, ”Bakit ako naging kalugud-lugod sa inyong paningin, at ako ay isang bata lamang [ … ]; sapagkat mabagal ako sa pagsasalita; dahil dito, ako ba ay inyong tagapaglingkod?” Pinanatag ng Panginoon si Enoc, sa pagsasabing, Moises 6:31-32

Ginawa ni Enoc ang iniutos ng Panginoon at naging isang mahusay na propeta, na tumutulong sa kanyang mga tao na baguhin ang kanilang puso. Ang pagsubok na naranasan niya ay nagtuturo sa atin na tutulungan tayo ng Diyos na magkaroon ng kakayahang gawin ang mga bagay na hindi natin akalaing magagawa natin, basta’t manampalataya tayo sa Kanya.

Ang utos na pag-aralan ang mga banal na kasulatan ay katulad ng utos na manalangin nang madalas. Nais ng Diyos na basahin natin ang Kanyang mga salita dahil tinutulungan tayo nitong malaman ang Kanyang kalooban, at ang pagsunod sa kalooban ng Diyos ay lagi nang para sa ating kapakanan. Ang mga banal na kasulatan ay naglalaman ng mga bagay na inihayag ng Diyos sa Kanyang mga anak sa pamamagitan ng mga propeta.

Panatilihing Banal ang Araw ng Sabbath

Sa panahong ito, nagiging parang karaniwang araw na ang Linggo. Marami sa atin ang kailangang magtrabaho, at pagkatapos niyan sinisikap nating gawing lahat ang iba pa na hindi natin nagawa noong Sabado. Parang mas abala pa ang katapusan ng linggo kaysa ibang araw. Pero ang Linggo, o Sabbath, ay oras ng pagsamba sa Diyos at pinagpapahinga kami mula sa araw-araw na mga obligasyon. Matapos likhain ang daigdig nang anim na araw, itinakda ng Diyos ang ikapitong araw bilang araw ng pahinga at pag-alaala. Sa araw ng Linggo maaari naming makasama ang mga kaibigan at pamilya, bisitahin ang maysakit o nalulumbay, gugulin ang sobrang oras sa pag-aaral ng mga banal na kasulatan at magsimba. Sa Simbahan kumakanta kami, nagdarasal, at tinatalakay ang ebanghelyo sa iba pang mga miyembro ng kongregasyon at nakikibahagi rin kami ng sakramento bilang pag-alaala sa Tagapagligtas. Sa Simbahan nakikibahagi ang mga Mormon sa sakramento sa pagkain ng tinapay at pag-inom ng tubig na inihanda bilang sagisag ng katawan at dugo ni Jesucristo. Magagamit namin ang oras na iyon para pagnilay-nilayan kung paano kami matutulungan ni Jesucristo at mapag-isipan kung paano namin higit na matutupad ang mga tipang ginawa namin sa Kanya.

Bukod pa sa nakapagpapahinga kami mula sa mga problema sa trabaho sa buong linggo, ang panatilihing banal ang araw ng Sabbath ay nagpapakita ng paggalang namin sa Diyos at nagpapaalala sa amin na maghinay-hinay sa aming abalang buhay para magpasalamat sa ating Lumikha. Ang Linggo ay isang araw na dapat asamin, isang araw kung kailan nagagalak kami sa mga bagay na talagang mahalaga.

Binyag at Kumpirmasyon

Ang isa sa mga layunin ng binyag ay upang isagisag ang paghuhugas sa ating mga kasalanan, ngunit maging si Jesucristo, na walang kasalanan, ay bininyagan. Bininyagan si Jesus dahil ito ay isang utos at nais niyang ipakita ang perpektong halimbawa ng pagsunod sa banal na patnubay ng Ama sa Langit.

Ang mga ordenansa ng binyag at kumpirmasyon ay isang paraan para maipakita namin na handa kaming taglayin ang pangalan ni Jesucristo, na ibig sabihin ay maging mga Kristiyano at gawin ang aming makakaya na mamuhay nang matwid. Una, binibinyagan kami sa pamamagitan ng paglulubog sa tubig at pag-ahon sa amin ng isang taong may awtoridad mula sa Diyos na gawin ito. Ang gawaing ito ay sumasagisag sa kamatayan, libing, at pagkabuhay na mag-uli ni Jesucristo, at kumakatawan din sa pagwawakas ng dati naming buhay at pagsisimula ng bagong buhay bilang Kanyang mga disipulo. Matapos kaming binyagan, ipinapatong ng isang taong may awtoridad ang kanyang mga kamay sa aming ulo, binibigyan kami ng karapatang tanggapin ang kaloob na Espiritu Santo at kinukumpirma kaming mga miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw.

Sundin ang Propeta

Narinig mo na bang nagsalaysay ang isang tao ng isang panig ng kuwento, pagkatapos ay may narinig ka ring nagkuwento ng kabilang panig nito, at parang parehong totoo ang mga sinabi nila? Sa dami ng mga tao at opinyon na nag-aagawan sa ating atensyon, paano tayo makapagpapasiya kung ano ang paniniwalaan? Para tulungan tayong malaman ang Kanyang kalooban—tulungan tayong matanto kung ano ang totoo—tumawag ang Diyos ng mga propeta at apostol upang kumilos bilang Kanyang tagapagsalita. Ang propeta ay isang tapat at mabuting lalaking pinili ng Diyos na magsalita para sa Kanya dito sa lupa. Ang mga Apostol ay mga propetang hinirang ng Diyos na maging natatanging mga saksi ni Jesucristo at ng Kanyang pagiging Diyos. Para makapangusap para sa Diyos, ang mga propeta at apostol ay kailangang magkaroon ng priesthood, o banal na awtoridad, na kailangan para sa gayong banal na responsibilidad.

Tumatawag ng mga propeta ang Diyos sa buong kasaysayan ng mundo. Sa Biblia nababasa natin ang tungkol sa mga propetang gaya nina Adan, Abraham, Moises, Pablo at marami pang iba. Naniniwala kami na ang Diyos ay tumatawag din ng mga propetang mamumuno sa atin ngayon. Si Joseph Smith ang unang propetang tinawag sa kasalukuyang dispensasyon, o henerasyon, ng Simbahan, at magmula noon ay nagkaroon na ng propeta sa mundo. Ang lalaking tinawag na mangusap para sa Diyos at mamuno sa Kanyang simbahan ngayon ay si Thomas S. Monson.

Sa utos sa atin na sundin ang mga propeta, tunay na iniutos ng Diyos na manatili tayong malapit sa Kanya, tulad ng iutos Niya sa atin na manalangin nang madalas at magbasa ng mga banal na kasulatan. Ang pakikinig sa mga propeta ay nakatutulong sa atin na malaman o muling malaman ang kailangan nating gawin upang matanggap ang Pagbabayad-sala ni Jesucristo at maging karapat-dapat sa lahat ng pagpapalang nais ibigay sa atin ng Diyos. Nangako ang Diyos na yaong mga sumusunod sa mga propeta ay “mga tagapagmana ng kaharian ng Diyos” (Mosias 15:11).

Sundin ang Sampung Utos

Matapos akayin ni Moises ang mga anak ni Israel mula sa pagkabihag, nagtungo siya sa ituktok ng Bundok Sinai at nakipag-usap sa Diyos. Pagbaba ni Moises mula sa bundok, dala niya ang Sampung Utos na inihayag sa kanya ng Panginoon na nakaukit sa malalaking tipak ng bato. Sinusunod natin ang mga utos na iyon ngayon, libu-libong taon na ang nakararaan.

Sundin ang Batas ng Kalinisang-Puri

Ang kapangyarihang magkaroon ng mga anak ay isang sagradong bahagi ng plano ng Diyos. Ito ay pagpapahayag ng pag-ibig at nagtutulot sa mag-asawa na lumikha ng buhay. Iniutos ng ating Ama sa Langit na ang kapangyarihan at pribilehiyong ito ng seksuwal na pakikipag-ugnayan ay dapat lamang mangyari sa isang lalaki at isang babaeng ikinasal nang legal. Ang utos na ito ay tinatawag na batas ng kalinisang-puri. Kailangan dito ang pag-iwas sa seks bago ikasal at lubos na katapatan sa ating asawa pagkatapos ng kasal. Inaasahan ng Diyos na pananatilihin nating malinis ang ating mga iniisip at disente ang ating pananamit, pananalita, at pagkilos (Mateo 5:27–28). Kailangan din nating iwasang manood ng pornograpiya at iwasang magkaroon ng mga ugnayang homoseksuwal.

Nauunawaan namin na ang mga alituntunin ng batas ng kalinisang-puri ay nagpapabukod-tangi sa Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw at maaaring magmukhang mahigpit sa iba, subalit ang mga dakilang pagpapala ng kapayapaan, paggalang sa sarili, at pagtitimpi sa sarili ay nagmumula sa pagsunod sa utos na ito.

Sundin ang Word of Wisdom

Ang mga bagay na aming ginagawa at hindi kinakain ay ilan sa malinaw na palatandaan ng aming pananampalataya, at nagmumula ito sa aming paniniwala na ang ating katawan ay mahalagang kaloob ng Diyos. Naniniwala kami na pinatnubayan Niya tayo kung paano higit na mapangangalagaan ito. Naghayag Siya ng batas ng kalusugan, na tinatawag na Word of Wisdom, kay Joseph Smith noong 1833. Ang Word of Wisdom ay nagbabawal sa pag-inom ng alak, kape at tsaa, at paninigarilyo. Nagpapahiwatig din ito na hindi kami gumagamit ng ilegal na droga o nagmamalabis sa pag-inom ng mga iniresetang gamot.

Ang Word of Wisdom ay naghihikayat din sa amin na kumain ng maraming prutas at gulay na nasa panahon, maraming butil at katamtamang dami ng karne. Ipinapaalala nito sa amin na kainin ang mga ito “nang may mabuting pagpapasiya at pagbibigay-pasalamat” (Doktrina at mga Tipan 89:11). Maliban pa sa malinaw na gabay na ito, itinuturo din sa amin ng Simbahan na lubos kaming mamuhay nang malusog sa pamamagitan ng pagtulog nang sapat, pag-eehersisyo nang regular at pag-iwas sa sobrang pagdidiyeta. Ang Word of Wisdom ay nagpapakita ng pag-aalala ng Diyos sa ating pisikal na kalusugan gayundin sa ating espirituwal na kalusugan. Sa pagpapaiwas sa paggamit ng mga bagay na nakalululong, binibigyang-diin nito kung gaano kahalaga ang ating kalayaang pumili. Kapag nalulong tayo sa isang bagay na gaya ng paninigarilyo o pag-inom ng alak—at totoo rin ito sa anupamang ibang bagay na nakalululong—nagpapailalim tayo sa bagay na iyon. Nababawasan ang ating kakayahang magpasiya at kontrolin ang ating sariling buhay.

Dahil ang ating layunin sa pagparito sa lupa ay para matuto at umunlad sa pamamagitan ng paggawa ng sarili nating mga desisyon, makikita natin kung bakit tayo pinalalayo ng Diyos sa mga bagay na hahadlang sa ating kalayaang pumili. Kapag sinunod natin ang Word of Wisdom, nangako ang Diyos sa atin hindi lamang ng mas mabuting kalusugan, kundi pati na ng “karunungan at malaking kayamanan ng kaalaman” (Doktrina at mga Tipan 89:19). Ang pagsunod sa Word of Wisdom ay susi para tulungan kaming matanggap ang patnubay ng Espiritu ng Diyos.

Sundin ang Batas ng Ikapu

Sa pagbibigay ng isang bahagi ng biyaya sa atin ng Panginoon, nakapag-aambag kami sa Kanyang gawain sa lupa. Ang ibig sabihin ng pagbabayad ng ikapu ay pagbibigay ng ikasampung bahagi ng aming kita sa Simbahan upang magamit sa gawain ng Diyos dito sa lupa. Iniisip ng ilang tao na parang pahirap ito pero hindi—ito’y isang pagpapala. Noon pa mang unang panahon, iniutos na ng Diyos sa kanyang mga tao na sundin ang batas ng ikapu.

Ang sampung porsiyento ng aming kita ay maaaring napakalaki, lalo na sa marami sa atin na hirap na hirap nang pagkasyahin ang ating badyet. Ngunit kung susundin namin ang batas ng ikapu nangako ang Diyos na “bubuksan sa inyo ang mga dungawan sa langit, at ihuhulog ko sa inyo ang isang pagpapala, na walang sapat na silid na kalalagyan” (Malakias 3:10).

Ang pagpapala ay maaaring dumating sa iba’t ibang anyo. Kung minsan pinagpapala kami na matugunan ang mga pangangailangan sa kakaunting kita, na makahanap ng mga paraan na makaipon ng pera at patuloy pa ring masaya. Kadalasan ang simpleng pagkuha ng sampung porsiyento mula sa aming kinita ay nagiging dahilan para maayos naming maibadyet ang natirang siyamnapung porsiyento, at dahil may badyet napagkakasya namin ang natirang pera. Anumang pagpapala ang dumating, ang pagbabayad ng ikapu ay nagpapaalala sa amin na ang mga bagay ng Diyos ay mas tumatagal kaysa mga bagay ng mundo. Ipinapaalala rin nito na lahat ng mayroon tayo ay nagmumula sa Diyos at mapapasalamatan natin Siya kung ibabalik natin ang maliit na bahagi nito.

Sundin ang Batas ng Pag-aayuno

Minsan sa isang buwan, iniuutos sa amin ng Diyos na mag-ayuno kami, o hindi kumain at uminom sa dalawang magkasunod na kainan. Kung may mga problema sa kalusugan o edad (tulad ng maliliit na bata) maaaring iakma ang pag-aayuno sa bawat sitwasyon ng tao. Ngunit ang pag-aayuno nang walang panalangin, sabi ng ilan, ay pagpapagutom lamang. Pumipili kami ng isang partikular na pangangailangan o tanong namin at nananalangin kami na tulungan habang kami ay nag-aayuno. Nag-ayuno sina Moises, David, Esther, Jesus at marami pang iba upang higit na mapalapit sa Diyos at madaling makatanggap ng Kanyang patnubay. Nalaman namin na kapag nag-ayuno kami at nanalangin nang may pananampalataya, mas mapagpakumbaba kami at mas nadarama namin ang pagmamahal ng Diyos at nauunawaan ang Kanyang kalooban. Ang pag-aayuno ay nagpapakita rin na handa kami at kaya naming pigilin ang mga pagnanais ng aming katawan, na makatutulong sa amin kapag kailangan sa iba pang mga pagsubok ang gayong uri ng lakas.

Inilaan ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw ang unang Linggo ng bawat buwan para mapag-ayuno ang mga miyembro. Hinihikayat kaming magbigay ng handog-ayuno sa mga araw na ito, na donasyong pera (katumbas man lang ng halaga ng dalawang kainan) na napupunta sa mga maralitang nangangailangan ng pagkain o tirahan. Sa ganitong paraan ipinapaalala sa amin ng batas ng pag-aayuno na hindi lamang sasagot ang ating Diyos Ama sa Langit tuwing mananalangin kami, kundi na ang mga tao sa aming paligid ay aming mga kapatid, at na

Sundin at Igalang ang Batas

Naniniwala kami sa pagsunod sa mga batas ng bansang aming tinitirhan (Mga Saligan ng Pananampalataya 1:12). Ang mga Mormon ay pinapayuhang maging mabubuting mamamayan, lumahok sa pamahalaang sibil at sa pulitika, at magsilbi sa ating komunidad bilang aktibo at nagmamalasakit na mga mamamayan.

Matalinong Pagsunod

Ayaw ng Diyos na sumunod tayo sa Kanyang banal na patnubay nang pikit-mata o dahil takot tayong maparusahan. Nais Niya na kusang-loob tayong sumunod nang may katalinuhan. Kailangan nating magtamo ng sarili nating patotoo, o paniniwala, na ang mga utos ay talagang nagmula sa Kanya at tinutulungan tayong mamuhay nang mas maligaya. Para matamo ang patotoong ito, kailangan nating manampalataya. Kailangan tayong magkaroon ng tunay na hangarin, at maging handang gawin ang gawaing kailangan upang malaman ang mga bagay na ito.
Sa Aklat ni Mormon, ipinangako ng Ama sa Langit ang mga sumusunod:

Malalaman natin sa ating sarili na ang mga bagay na ito ay totoo. Kapag alam natin na totoo ang isang bagay, nanaisin nating mamuhay alinsunod doon habang tayo ay nabubuhay. Ang mga utos ay hindi parang di-makatwirang mga tuntunin mula sa isang Diyos na walang malasakit. Magiging parang banal na patnubay ang mga ito na tumutulong sa ating paglalakbay sa buhay na ito sa mundo na puno ng kaguluhan. Makikita nating makabubuti ang pagsunod sa patnubay na ito sa ating pang-araw-araw na buhay at makadarama tayo ng mas matinding kapayapaan at espirituwalidad.