Pomiń
Poczatuj z nami

Przywrócenie
Kościoła Jezusa Chrystusa

Chrystus zorganizował na ziemi Swój Kościół

„Ja jestem droga i prawda, i żywot” (Ew. Jana 14:6) — to słowa Chrystusa skierowane do Jego naśladowców w czasie Jego krótkiej ale pełnej mocy służby na ziemi. Było to ważne i potrzebne przesłanie, gdyż kilkaset lat przed Jego narodzinami wielu ludzi zaprzestało hołdowania Bożym przykazaniom. Chrystus przywrócił światło światu, gdy ogłosił Swoją ewangelię. Wcześniej powiedział o niej starożytnym prorokom, takim jak Abraham, Izaak i Mojżesz. Wybrał dwunastu mężczyzn na Swoich apostołów — w tym Piotra, Jakuba i Jana — i położył ręce na ich głowy, by nadać im upoważnienie zwane kapłaństwem. Dzięki niemu mogli dokonywać chrztów, zarządzać Jego Kościołem i głosić Jego słowo na cały świat.

Mimo Swego ogromnego wpływu na ludzi i wielu cudów, został odrzucony i ostatecznie ukrzyżowany. Po śmierci Jezusa, Jego odważni i wierni apostołowie kontynuowali dzieło bez Niego, chrzcili nowych członków i zakładali wiele wspólnot.

Wielkie Odstępstwo

Mimo bohaterskich wysiłków apostołów Chrystusa i ich wiernych naśladowców, Kościół przywrócony przez Chrystusa zaczął stopniowo gasnąć. Członkowie cierpieli prześladowania, a wszyscy poza jednym apostołem zostali zabici. Jest to okres nazywany Wielkim Odstępstwem — nastąpiło „odstępstwo” (II List do Tesaloniczan 2:1-3) od ewangelii, którą ustanowił Chrystus. Apostolskie upoważnienie do nadawania kluczy kapłańskich i otrzymywania objawień dla Kościoła zanikło, a wraz z nim wiele cennych nauk. W Kościele zaczęły pojawiać się przekłamania w naukach Chrystusa, co prowadziło do sprzecznych opinii i utraty prawd. Ten okres nazywamy Wielkim Odstępstwem.

Pozbawione upoważnienia, czyli boskiego przewodnictwa chrześcijaństwo walczyło o swoje przetrwanie, zmagając się ze sprzecznymi opiniami na temat nawet najbardziej podstawowych nauk ewangelii. Nie mając upoważnienia kapłańskiego ani pełni ewangelii, ludzie polegali na własnej mądrości w interpretowaniu pism świętych oraz zasad i obrzędów. Fałszywe idee były przedstawiane jako prawda, a duża część wiedzy o prawdziwych cechach i naturze Boga, Jego Syna Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego zaginęła. Tak fundamentalne doktryny jak wiara, pokuta, chrzest czy dar Ducha Świętego zostały zniekształcone, a inne ważne prawdy zaginęły całkowicie.

Wiele wieków później niektórzy natchnieni ludzie tacy, jak Marcin Luter i Jan Kalwin zauważyli, że praktyki i doktryny zostały zmienione lub zaginęły i próbowali reformować kościoły, do których należeli, jednak bez upoważnienia apostołów Pana Jezusa Chrystusa, Jego ewangelia i Kościół nie mogły powrócić do swej pierwotnej formy.