mormon.org Świat

Przywrócenie
Kościoła Jezusa Chrystusa

Chrystus zorganizował na ziemi Swój Kościół

„Ja jestem droga i prawda, i żywot” (Ew. Jana 14:6) — to słowa Chrystusa skierowane do Jego naśladowców w czasie Jego krótkiej ale pełnej mocy służby na ziemi. Było to ważne i potrzebne przesłanie, gdyż kilkaset lat przed Jego narodzinami wielu ludzi zaprzestało hołdowania Bożym przykazaniom. Chrystus przywrócił światło światu, gdy ogłosił Swoją ewangelię. Wcześniej powiedział o niej starożytnym prorokom, takim jak Abraham, Izaak i Mojżesz. Wybrał dwunastu mężczyzn na Swoich apostołów — w tym Piotra, Jakuba i Jana — i położył ręce na ich głowy, by nadać im upoważnienie zwane kapłaństwem. Dzięki niemu mogli dokonywać chrztów, zarządzać Jego Kościołem i głosić Jego słowo na cały świat.

Mimo Swego ogromnego wpływu na ludzi i wielu cudów, został odrzucony i ostatecznie ukrzyżowany. Po śmierci Jezusa, Jego odważni i wierni apostołowie kontynuowali dzieło bez Niego, chrzcili nowych członków i zakładali wiele wspólnot.

Wielkie Odstępstwo

Mimo bohaterskich wysiłków apostołów Chrystusa i ich wiernych naśladowców, Kościół przywrócony przez Chrystusa zaczął stopniowo gasnąć. Członkowie cierpieli prześladowania, a wszyscy poza jednym apostołem zostali zabici. Jest to okres nazywany Wielkim Odstępstwem — nastąpiło „odstępstwo” (II List do Tesaloniczan 2:1-3) od ewangelii, którą ustanowił Chrystus. Apostolskie upoważnienie do nadawania kluczy kapłańskich i otrzymywania objawień dla Kościoła zanikło, a wraz z nim wiele cennych nauk. W Kościele zaczęły pojawiać się przekłamania w naukach Chrystusa, co prowadziło do sprzecznych opinii i utraty prawd. Ten okres nazywamy Wielkim Odstępstwem.

Pozbawione upoważnienia, czyli boskiego przewodnictwa chrześcijaństwo walczyło o swoje przetrwanie, zmagając się ze sprzecznymi opiniami na temat nawet najbardziej podstawowych nauk ewangelii. Nie mając upoważnienia kapłańskiego ani pełni ewangelii, ludzie polegali na własnej mądrości w interpretowaniu pism świętych oraz zasad i obrzędów. Fałszywe idee były przedstawiane jako prawda, a duża część wiedzy o prawdziwych cechach i naturze Boga, Jego Syna Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego zaginęła. Tak fundamentalne doktryny jak wiara, pokuta, chrzest czy dar Ducha Świętego zostały zniekształcone, a inne ważne prawdy zaginęły całkowicie.

Wiele wieków później niektórzy natchnieni ludzie tacy, jak Marcin Luter i Jan Kalwin zauważyli, że praktyki i doktryny zostały zmienione lub zaginęły i próbowali reformować kościoły, do których należeli, jednak bez upoważnienia apostołów Pana Jezusa Chrystusa, Jego ewangelia i Kościół nie mogły powrócić do swej pierwotnej formy.

Bóg przywrócił Kościół Chrystusa poprzez Józef Smitha

Czy uwierzylibyśmy chłopakowi z sąsiedztwa, gdyby powiedział nam, że Bóg powołał go, by przywrócił na ziemi prawdziwy Kościół? Prawdopodobnie nie. Mieszkańcy Nazaretu też nie uwierzyli w to, że ich sąsiad, Jezus Chrystus, stolarz, jest Mesjaszem.

Po wiekach duchowego chaosu ludzie bardzo pragnęli prawd pochodzących od samego Jezusa Chrystusa. Gdy w 1820 roku Bóg wybrał na Swego posłańca 14-letniego chłopca, większość ludzi go odrzuciła. Józef Smith żył w Stanach Zjednoczonych — jedynym kraju w ówczesnych czasach, który proklamował wolność religijną. Jego rodzina była głęboko religijna i zawsze dążyła do poznania prawdy.

Józef stanął przed wyborem, do którego chrześcijańskiego wyznania przystąpić. Po uważnych studiach tego zagadnienia, Józef Smith wciąż nie czuł pewności co do swojej decyzji. Napisał później: „Tak wielkie było zamieszanie i walka pomiędzy różnymi wyznaniami, że niemożliwym było dla kogoś tak młodego jak ja […] osądzenie w sposób pewny, kto ma rację, a kto się myli. […] Podczas tej wojny na słowa i w tym zamieszaniu opinii często mówiłem do siebie: Co robić? Która pomiędzy tymi wszelkimi stronami ma rację, a może wszyscy się mylą? Jeżeli któraś z nich ma słuszność, to która, i jak mogę się o tym przekonać?” (Józef Smith—Historia 1:8, 10).

Józef szukał pomocy w Biblii. Przeczytał: „A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który wszystkich obdarza chętnie i bez wypominania, a będzie mu dana” (List Jakuba 1:5). Z prostą wiarą postanowił dokładnie tak postąpić. Wiosną 1820 roku udał się do zagajnika w pobliżu swojego domu i uklęknął do modlitwy. Tak opisywał to doświadczenie: „Ujrzałem słup światła dokładnie nad głową przewyższający blaskiem słońce, który opuszczał się stopniowo aż objął mnie. […] Kiedy światło padło na mnie, ujrzałem dwie postacie, których blask i chwała były nie do opisania, stojące nade mną w powietrzu. Jedna z nich przemówiła do mnie nazywając mnie po imieniu i rzekła wskazując na drugą postać — ‘Oto Mój Umiłowany Syn. Słuchaj Go!'” (Józef Smith—Historia 1:16–17). W tej wizji ukazali mu się Bóg Ojciec i Jego Syn, Jezus Chrystus. Zbawiciel powiedział Józefowi, by nie przystępował do żadnego kościoła. Mimo że wielu dobrych ludzi w tamtym czasie wierzyło w Chrystusa i starało się rozumieć Jego ewangelię i nauczać jej, nie mieli oni pełni prawdy i upoważnienia do dokonywania chrztów i innych zbawczych obrzędów. Ta wizja jest momentem rozpoczynającym Przywrócenie Kościoła Jezusa Chrystusa na ziemi. 10 lat później Bóg zezwolił zorganizować Kościół mądrzejszemu, nauczanemu przez niebiosa Józefowi Smithowi. Jeszcze raz każdemu człowiekowi została zaoferowana radość i błogosławieństwa płynące z życia w zgodzie z ewangelią.

Dowiedz się więcej o Józefie Smithie

Przywrócone pełnomocnictwo do przewodzenia Kościołowi Chrystusa

Co oznacza posiadać boskie upoważnienie? Upoważnienie do tego, by działać w imieniu Boga, nazywamy kapłaństwem. Niektórzy niesłusznie sądzą, że ono daje moc, by mówić innym, co mają robić. Naprawdę oznacza ono, że osoba może działać z Bożego upoważnienia w imieniu Jego Kościoła — podobnie jak pełnomocnik, który dostaje od kogoś upoważnienie, by działać.

Zanim Józef Smith zorganizował Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, otrzymał upoważnienie kapłańskie z rąk Jana Chrzciciela, Piotra, Jakuba i Jana, którzy otrzymali tę samą „moc i władzę” od samego Jezusa Chrystusa (Ew. Łukasza). Ci mężczyźni ukazali się jako aniołowie i nadali kapłaństwo Józefowi Smithowi. Współczesny nam prorok, Thomas S. Monson, posiada upoważnienie, by być następcą Józefa Smitha. On i inni apostołowie Kościoła wywodzą swą linię upoważnienia kapłańskiego od Jezusa Chrystusa w nieprzerwanym łańcuchu ustanowień kapłańskich.

Księga Mormona

Księga Mormona świadczy o tym, że Jezus Chrystus naprawdę żył na ziemi i nadal żyje jako nasz boski Zbawiciel. Księga Mormona jest jeszcze jednym świadectwem przekonującym o życiu Jezusa Chrystusa i prawdziwości przesłania Biblii. Historia jej powstania jest tak niezwykła, jak niezwykłe były dzieje przywrócenia Kościoła.

W 1823 roku Józef Smith przyjął wizytę niebiańskiego posłańca o imieniu Moroni — przypominało to wizyty aniołów składane apostołom w dziejach Nowego Testamentu. Moroni powiedział Józefowi o zapisach starożytnych mieszkańców Ameryki, które były zakopane na pobliskim wzgórzu. Powiedział, że zawierają one pełnię ewangelii Jezusa Chrystusa i zostały napisane na cienkich płytach ze złota. Józef przetłumaczył tę księgę na angielski. Księga otrzymała nazwę Księga Mormona po Mormonie, starożytnym proroku, który zebrał starożytne zapisy.

Księga Mormona, przetłumaczona i napisana w stylu bardzo zbliżonym do Biblii, zawiera historię ówczesnego prawego narodu, który starał się przestrzegać Bożych przykazań. Podobnie jak w czasach dzisiejszych, często z nich szydzono i prześladowano ich z powodów religijnych. Szczególnie inspirującą częścią Księgi Mormona jest opis wizyty Chrystusa na kontynencie amerykańskim wkrótce po Jego zmartwychwstaniu. Zachęcał ludzi, by dotykali blizn na Jego dłoniach, stopach i boku. Błogosławił i uzdrawiał ludzi, dokonywał cudów i przekazał dwunastu mężczyznom to samo upoważnienie, które nadał Jego dwunastu apostołom, których działalność znamy z kart Biblii. Jego wizyta miała tak przemożny wpływ na ludzi, że przez blisko 170 lat żyli w pokoju i prawości.

Dowiedz się więcej na temat Księgi Mormona

Bóg jest twoim kochającym Niebiańskim Ojcem

Zasadniczą prawdą przywróconego kościoła jest to, że Bóg jest naszym Niebiańskim Ojcem, a my jesteśmy Jego duchowymi dziećmi. On zna każdego z nas osobiście i kocha nas bardziej, niż możemy to pojąć. Chce, by to życie przyniosło dobre efekty i byśmy powrócili do Niego. Nasze życie na ziemi jest częścią Jego planu, byśmy zamieszkali w ludzkich ciałach, uczyli się, wzrastali i byli szczęśliwi. Czasami życie jest trudne, upływa w samotności lub strachu, ale Ojciec w Niebie zawsze troszczy się o ciebie. W odpowiedzi na twoje modlitwy jest gotów, by cię pocieszyć, ukoić i poprowadzić.

Przygotował drogę, która pobłogosławi nasze życie, jeśli ją obierzemy. Tylko tą drogą możemy powrócić do Niego. To umożliwi nam otrzymanie pełni błogosławieństw płynących z zadość czyniącego poświęcenia Chrystusa. Podążanie tą drogą przyniesie nam większy pokój i radość zarówno w tym życiu, jak i w życiu przyszłym.

Rodziny są bardzo ważne w planie Boga

Być może zdarzyło się nam dorastać w szczęśliwej i bezpiecznej rodzinie z dwójką kochających rodziców. Być może tak nie było, a dorastanie było trudne, pozbawione miłości i wsparcia, którego potrzebowaliśmy. Jako osoby dorosłe prawdopodobnie chcielibyśmy stworzyć szczęśliwy dom.

Harmonijne życie w rodzinie nie zawsze jest proste, ale w przywróconym kościele Boga małżeństwo i rodziny są traktowane jako najważniejsze jednostki społeczne teraz i w wieczności. Bóg chce, byśmy robili wszystko co w naszej mocy, by przygotować się do życia z rodziną w wieczności. Jeśli budujemy nasze małżeństwo i rodzinę na zasadach Chrystusowych, takich jak wiara, modlitwa, pokuta, przebaczenie, szacunek, miłość, współczucie, praca i zabawy, dom może stać się miejscem schronienia, pokoju i ogromnej radości.

Nie możemy się zniechęcać. Bez względu na wysiłki, nasze małżeństwo i dom nie będą doskonałe. Mamy doświadczyć tego w naszym procesie samorozwoju. Bóg chce byśmy nauczyli się cierpliwości i miłości wobec współmałżonka, dziecka lub nastolatka zachowujących się jak zwykli ludzie. Naszym zadaniem jest pomaganie im, co pomoże nam samym stać się bardziej podobnymi do Boga.

Dowiedz się więcej na temat wzmacniania rodzin

Jak Bóg przemawia do nas w dzisiejszych czasach

Otrzymujemy też wskazówki od Niego poprzez Jego proroków mających upoważnienie do mówienia i działania w Jego imieniu. Od zawsze dzielni prorocy — tacy jak Noe, Abraham, Mojżesz, Piotr, Jan Chrzciciel, Apostoł Paweł i bardzo wielu innych — dzielili się żarliwymi świadectwami o Chrystusie. Miało to pomóc umacniać się naszej wierze w Niego.

Gdy w 1844 roku w Carthage w stanie Illinois został zamordowany Józef Smith, przywództwo w przywróconym Kościele przypadło Brighamowi Youngowi, który był wtedy apostołem najstarszym stażem. Pod wodzą Chrystusa przewodniczył on Kościołowi przez następne 33 lata. W 1847 roku przeprowadził pierwszą grupę pionierów przez pas równin do Doliny Jeziora Słonego. Nadzorował imigrację ponad 70 tys. ludzi ze Stanów Zjednoczonych i Europy. Założył ponad 350 osad w zachodnich Stanach, Kanadzie i Meksyku.

Sukcesja proroków trwa do dziś. Obecnym prorokiem i prezydentem Kościoła jest Thomas S. Monson. Asystuje mu dwóch doradców: Henry B. Eyring i Dieter F. Uchtdorf. Razem tworzą Radę Prezydenta Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich — podobnie jak Piotr, Jakub i Jan w czasach Chrystusa. Prorok prowadzi nasku szczęśliwszemu, pełnemu pokoju życiu, jeśli tylko decydujemy się naśladować Jezusa Chrystusa właśnie poprzez słuchanie rad Jego żyjącego proroka. To samo miało miejsce, gdy poprzez proroka Mojżesza Bóg wiódł Izraelitów z ziemi niewoli. Wszyscy powinniśmy czytać lub słuchać słów żyjących proroków i rozważać, jak poznanie woli Boga może przynieść korzyści naszemu życiu.