Navigatie overslaan
Chat met ons

Genealogie

Waarom familiegeschiedenis belangrijk is

Wie door het virus van familiegeschiedenis zijn besmet, weten hoe leuk dat kan zijn. Maar daarom hebben we niet de grootste bibliotheek voor familiegeschiedenis in de wereld, en daarom worden ruim veertien miljoen mormonen niet aangemoedigd om genealogisch onderzoek te doen. Maar we worden gedreven door onze leer dat het huwelijk en het gezin eeuwig kunnen zijn. En dat kan alleen als de gezinsleden aan elkaar verzegeld zijn in een van Gods heilige tempels, die we over de hele wereld vinden.

Dat is prima voor ons in deze tijd. Wij hebben de kans om ons in de tempel te laten verzegelen. Maar veel van onze voorouders hebben niet de kans gehad om verordeningen zoals de doop te ontvangen of om voor eeuwig als gezin aan elkaar verzegeld te worden. Zou God iemand zijn die simpelweg zou zeggen: ‘Jammer dan, pech gehad’? Natuurlijk niet. Toen Christus vroeger zijn kerk stichtte, werd er gedoopt voor de doden en werden er verordeningen voor overleden voorouders verricht. ‘Wat zullen anders zij doen, die zich voor de doden laten dopen. Indien er in het geheel geen doden rise opgewekt worden? Waarom laten zij zich nog voor hen dopen?' (1 Korintiërs 15:29 .) Toen Christus zijn oorspronkelijke kerk door middel van de profeet Joseph Smith herstelde, werden die oude verordeningen, die in heilige tempels voor onze overleden voorouders worden verricht, ook hersteld. Het evangelie van Jezus Christus omvat tegenwoordig dezelfde zegeningen in de heilige tempels.

Genealogisch of familiehistorisch onderzoek is de onmisbare voorbereiding voor het tempelwerk ten behoeve van onze overleden voorouders. Dat doen we om de namen en andere gegevens op te zoeken zodat deze tempelverordeningen voor onze dierbare voorouders verricht kunnen worden. Onze voorouders worden in de geestenwereld in het evangelie onderwezen en krijgen de keuze om het voor hen verrichte werk te aanvaarden of te verwerpen. Moeder Teresa heeft ooit gezegd dat ‘eenzaamheid en het gevoel dat je niet nodig bent de ergste vormen van armoede zijn.’ De gedachte dat deze armoede van eenzaamheid — het gevoel dat je niet nodig bent en van je dierbaren bent afgescheiden — na dit leven kan voortduren, is bedroevend en kan door het tempelwerk vermeden worden.