mormon.org Wereldwijd

Genealogie

Waarom familiegeschiedenis belangrijk is

Wie door het virus van familiegeschiedenis zijn besmet, weten hoe leuk dat kan zijn. Maar daarom hebben we niet de grootste bibliotheek voor familiegeschiedenis in de wereld, en daarom worden ruim veertien miljoen mormonen niet aangemoedigd om genealogisch onderzoek te doen. Maar we worden gedreven door onze leer dat het huwelijk en het gezin eeuwig kunnen zijn. En dat kan alleen als de gezinsleden aan elkaar verzegeld zijn in een van Gods heilige tempels, die we over de hele wereld vinden.

Dat is prima voor ons in deze tijd. Wij hebben de kans om ons in de tempel te laten verzegelen. Maar veel van onze voorouders hebben niet de kans gehad om verordeningen zoals de doop te ontvangen of om voor eeuwig als gezin aan elkaar verzegeld te worden. Zou God iemand zijn die simpelweg zou zeggen: ‘Jammer dan, pech gehad’? Natuurlijk niet. Toen Christus vroeger zijn kerk stichtte, werd er gedoopt voor de doden en werden er verordeningen voor overleden voorouders verricht. ‘Wat zullen anders zij doen, die zich voor de doden laten dopen. Indien er in het geheel geen doden rise opgewekt worden? Waarom laten zij zich nog voor hen dopen?' (1 Korintiërs 15:29 .) Toen Christus zijn oorspronkelijke kerk door middel van de profeet Joseph Smith herstelde, werden die oude verordeningen, die in heilige tempels voor onze overleden voorouders worden verricht, ook hersteld. Het evangelie van Jezus Christus omvat tegenwoordig dezelfde zegeningen in de heilige tempels.

Genealogisch of familiehistorisch onderzoek is de onmisbare voorbereiding voor het tempelwerk ten behoeve van onze overleden voorouders. Dat doen we om de namen en andere gegevens op te zoeken zodat deze tempelverordeningen voor onze dierbare voorouders verricht kunnen worden. Onze voorouders worden in de geestenwereld in het evangelie onderwezen en krijgen de keuze om het voor hen verrichte werk te aanvaarden of te verwerpen. Moeder Teresa heeft ooit gezegd dat ‘eenzaamheid en het gevoel dat je niet nodig bent de ergste vormen van armoede zijn.’ De gedachte dat deze armoede van eenzaamheid — het gevoel dat je niet nodig bent en van je dierbaren bent afgescheiden — na dit leven kan voortduren, is bedroevend en kan door het tempelwerk vermeden worden.

De belofte van Elia

Waarom doen ze dat? De meesten antwoorden waarschijnlijk omdat het een leuke hobby is. En ze worden gemotiveerd door nieuwsgierigheid naar hun voorouders. Omdat ze door de geest van dit werk zijn beïnvloed. De geest van Elia Volgens het Oude Testament zou Elia terugkomen en de weg voor de Heer bereiden. De Geest van de Heer is de geest van liefde die uiteindelijk alle menselijke vervreemding zal overwinnen door bruggen te slaan tussen generaties. Dierbare grootouders die zijn overleden, worden verbonden met de kleinkinderen die ze nooit gekend hebben, door het bewaren en vertellen van hun verhalen. Een leven waar niets over is opgeschreven kan binnen twee generaties grotendeels vergeten worden. We worden mede gevormd door wat we weten van onze voorouders, waardoor we de normen ontwikkelen die ons leven leiding en betekenis geven.

De profeet Maleachi in de Bijbel profeteerde over de terugkeer van Elia om het hart van de vaderen tot de kinderen terug te voeren en het hart van de kinderen tot de vaderen (zie Maleachi 4:5–6).

Deze profetie ging in vervulling toen de profeet Elia op 3 april 1836 in de Kirtlandtempel verscheen aan Joseph Smith en Oliver Cowdery (de man die Joseph met de vertaling van het Boek van Mormon hielp). Elia herstelde de bevoegdheden van het priesterschap en verleende ze aan Joseph en Oliver. Door deze bevoegdheden kunnen gezinsleden aan elkaar verzegeld worden. Door familiehistorisch onderzoek kunnen we bijdragen aan de vervulling van die profetie. We kunnen onze voorouders leren kennen en hen die zonder kennis van het evangelie en de verordeningen zijn overleden, en we kunnen meer liefde voor hen ontwikkelen. We kunnen geïnspireerd worden door hun verhalen van moed en geloof. We kunnen dat erfgoed aan onze kinderen doorgeven.

Centra voor familiegeschiedenis

Hoewel onze motivatie om aan onze familiegeschiedenis te werken wellicht wat afwijkt van die van andere mensen, stellen we onze verzamelingen met gemicrofilmde en gedigitaliseerde documenten gratis ter beschikking. Miljoenen mensen maken daar gebruik van, want genealogie is de snelst groeiende hobby en is populairder dan quilten, postzegels verzamelen en zelfs tuinieren. Zo populair zelfs dat er verscheidene tv-programma’s zijn met bekende artiesten en andere mensen die over hun genealogie praten.

De bibliotheek voor familiegeschiedenis van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen in Salt Lake City (Utah, VS) is de grootste genealogische bibliotheek in de wereld en biedt toegang tot vele documenten, met ruim twee miljard namen van overleden mensen. Er zijn documenten uit ruim honderd landen, met kerkboeken uit Engeland in de veertiende eeuw tot mondelinge overleveringen uit Afrika. Dagelijks bezoeken gemiddeld zo’n 2.400 mensen, waaronder mensen uit Europa en Azië, de bibliotheek.

Naast de grote bibliotheek zijn er over de hele wereld ruim 4.500 plaatselijke centra voor familiegeschiedenis, die zich vaak in onze kerkgebouwen bevinden. Het doel daarvan is mensen te leren hoe ze naar hun voorouders kunnen zoeken. Ze worden bemand door plaatselijke kerkleden die dit werk als vrijwilligers doen. Alle diensten worden gratis verleend.