Bekering en vergiffenis
Er zijn maar weinig verhalen waarin de aanverwante lessen van bekering en vergeving op ontroerender wijze worden gebracht dan in Jezus' gelijkenis van de verloren zoon.
In deze gelijkenis had een vader twee zoons. De oudste zoon probeerde altijd het goede te doen. Maar de jongste was opstandig. Hij ging ver weg en gedroeg zich schandelijk. Toen hij uiteindelijk zijn dwaasheid inzag, bekeerde hij zich en ging naar huis. Toen zijn vader hem zag komen, rende hij op hem af, omhelsde hem en organiseerde blij een feest om hem welkom te heten. Daardoor werd de oudere broer boos; hij beschuldigde zijn vader ervan de bekeerlijke zoon beter te behandelen dan hem. Maar de vader leerde hem dat het goed is om je te verheugen als iemand zich afkeert van zonde. Gezinnen hebben dagelijks met soortgelijke situaties te maken. In de gelijkenis moest de jongste zoon zich bekeren en moest de oudste zoon leren vergeven. In het gezin moet ieder van ons zich op zekere tijd wel eens bekeren, vergeving schenken of vergiffenis ontvangen. Van het voorbeeld van de vader in deze gelijkenis leren we veel over de liefde van onze hemelse Vader en de liefde die we thuis zouden moeten koesteren. Als we deze gelijkenis lezen en overdenken, kunnen we ons meer geneigd voelen om ons te bekeren en anderen vergiffenis te schenken. Lees het verhaal van de verloren zoon in Luke 15:11–32.
|
